Czy narażenie urzędu skarbowego na nienależny zwrot wydatków na remont jest karane

doradca podatkowy, firma doradcza KPMG

@RY1@i02/2010/133/i02.2010.133.086.0009.001.jpg@RY2@

Fot. Wojciech Górski

Marcin Górniak, doradca podatkowy, firma doradcza KPMG

Zwrot części VAT na materiały budowlane dokonywany jest na wniosek osoby fizycznej złożony w urzędzie skarbowym. Zasady i warunki ubiegania się o zwrot reguluje ustawa z 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym. Jeżeli podatnik wnioskuje o zwrot w sytuacji, w której jest on nienależny, podając fałszywe dane, np. wnioskując o zwrot VAT z faktur za materiały budowlane przeznaczone na cele nieobjęte zwrotem, np. remont budynku firmowego, to zastosowanie może znaleźć art. 76a kodeksu karnego skarbowego. Zgodnie z tym przepisem karalne jest podanie we wniosku o zwrot VAT danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym lub zatajenie rzeczywistego stanu rzeczy, i w ten sposób wprowadzenie w błąd właściwego organu z narażeniem na nienależny zwrot. Za wskazane działanie grozi kara grzywny do 720 stawek dziennych (w 2010 roku najwyższa stawka dzienna wynosi 17 560 zł) albo kara pozbawienia wolności (zasadniczo najdłużej do pięciu lat), ewentualnie obie te kary łącznie.

Ustawa reguluje uprzywilejowany typ przestępstwa, jeżeli kwota narażona na nienależny zwrot jest małej wartości, tj. w czasie popełnienia czynu zabronionego nie przekraczała dwustukrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia (w 2010 roku jest to 263 400 zł). W takiej sytuacji sprawca podlega zasadniczo jedynie karze grzywny do 720 stawek dziennych.

Jeżeli natomiast sprawca naraża Skarb Państwa na nienależny zwrot w kwocie nieprzekraczającej pięciokrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia w czasie jego popełnienia (w 2010 roku - 6585 zł), to odpowie on wyłącznie za wykroczenie skarbowe. Jest ono zagrożone karą grzywny do dwudziestokrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia (w 2010 roku to 26 340 zł), przy czym grzywna nałożona mandatem karnym może wynosić maksymalnie 2634 zł. Przestępstwo może być popełnione jedynie z winy umyślnej, zgodnie z art. 4 par. 1 kodeksu karnego skarbowego. Pomimo obowiązującej w systemie prawa karnego zasady domniemania niewinności z praktyki stosowania przepisów kodeksu karnego skarbowego wynika, że przy wykazaniu przez oskarżyciela przesłanek obiektywnych wprowadzenia w błąd urzędu i nienależnego zwrotu, to podatnik w sposób aktywny powinien bronić swojego interesu w toku postępowania karnego skarbowego, wykazując nieumyślność swego postępowania, np. wcześniejszą konsultację z doradcą podatkowym. W przypadku wniosku składanego wspólnie przez małżonków umyślność powinna być ustalana w stosunku do każdego z małżonków.

Występujący o zwrot podatku nie powinni się obawiać , że każdy błąd skutkować będzie odpowiedzialnością karną skarbową na podstawie wskazanego przepisu. Nie będzie podlegało karze np. pomyłkowe podanie błędnego adresu podatnika czy numeru NIP. Odpowiedzialnością karną skarbową skutkować powinno jedynie takie podanie we wniosku o zwrot VAT danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym lub zatajenie rzeczywistego stanu rzeczy, które wywołało skutek w postaci narażenia organu podatkowego na nienależny zwrot.

mgm

Art. 76a ustawy z 10 września 1999 r. kodeks karny skarbowy (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 111, poz. 765 z późn. zm.).

Ustawa z 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz.U. nr 177, poz. 1468 z późn. zm.).