Warunki wynagradzania członka zarządu nie mogą wynikać tylko z uchwały rady nadzorczej

Podobne zagadnienie rozpatrywał Sąd Najwyższy w wyroku z 17 stycznia 2023 r., sygn. akt II PSKP 7/22. SN uznał, że uchwała rady nadzorczej spółki akcyjnej będącej pracodawcą nie stanowi źródła prawa pracy w rozumieniu art. 9 par. 1 kodeksu pracy (dalej: k.p.). Zatem warunki wynagradzania prezesa zarządu spółki określone w takiej uchwale (minimalna i maksymalna wysokość wynagrodzenia) nie mogą kształtować wysokości wynagrodzenia za pracę w sytuacji, gdy nie zostały skutecznie wprowadzone do treści stosunku pracy łączącego strony. SN stwierdził też, że regulamin wynagradzania nie może określać warunków wynagradzania pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy, a także, że należy oceniać uchwałę rady naczelnej dotyczącą wynagradzania jako jednostronne oświadczenie woli pracodawcy, które może uzupełniać treść stosunku pracy łączącego strony w zakresie wynagradzania, o ile zostanie tam skutecznie wprowadzone.

Czego dotyczył spór

Sprawa dotyczyła prezesa spółki akcyjnej, który zatrudniony był na podstawie umowy o pracę zawartej przez radę nadzorczą na mocy uchwały rady nadzorczej z 2016 r. W umowie strony zgodnie ustaliły, że powód zatrudniony został na stanowisku prezesa zarządu za określonym w umowie wynagrodzeniem zasadniczym. W spółce funkcjonowała także uchwała rady z 2000 r. w sprawie ustalenia zasad zatrudniania i wynagradzania członków zarządu, w której określono widełki wysokości wynagrodzenia prezesa. Najniższe przewidziane w niej wynagrodzenie było wyższe niż wynagrodzenie określone w umowie o pracę zawartej z powodem. Dodać należy, że uchwała z 2000 r. nie była znana prezesowi w dniu zawierania umowy. Poznał jej treść w roku 2017 r. Prezes pozwał spółkę o wypłatę zaległego wynagrodzenia za okres od zawarcia umowy o pracę, w kwocie stanowiącej różnicę między wynagrodzeniem wynikającym z umowy a najniższym przewidzianym dla jego stanowiska w uchwale z 2000 r.