Jak szybko uzyskać zapłatę za towar od zagranicznego kontrahenta

Rozwiązaniem usprawniającym przepływy pieniężne w transakcjach handlowych o odroczonych terminach płatności jest operacja forfaitingowa. Jest to jedna z form operacji rozliczeniowej polegająca na skupie średnio- lub długoterminowych wierzytelności handlowych, przysługujących eksporterowi od importera (dłużnika), z wyłączeniem prawa regresu w stosunku do eksportera. Zakupu wymienionych należności dokonują banki lub specjalne towarzystwa finansowe. Wierzytelności, które podlegają skupowi, muszą być zabezpieczone akceptowanym przez forfaitera (instytucja, która nabywa wierzytelność) instrumentem finansowym, np. poręczeniem wekslowym lub awalem.

W wymienionej wyżej sytuacji czytelnik, aby uzyskać od razu, po podpisaniu kontraktu handlowego, zapłatę za towar, powinien zgłosić się do polskiego banku w celu podpisania umowy forfaitingu. Dopiero po podpisaniu takiej umowy może wydać nabywcy przedmiot sprzedaży. Po otrzymaniu towaru przedsiębiorca z Francji powinien uzyskać poręczenie wierzytelności od swojego banku, np. przez poręczenie wekslowe. Po udzieleniu takiego poręczenia francuski bank przesyła do polskiego banku czytelnika wszelkie dokumenty związane z poręczeniem przez bank wierzytelności. Następnie polski bank wypłaca sprzedającemu kwotę weksla pomniejszoną o koszty obsługi i finansowania. Poza finansowaniem banki zazwyczaj zapewniają kompleksową informację zarządczą, obejmującą bieżące raportowanie statusu i spłat zdyskontowanych weksli. Raporty dostępne są na bieżąco dzięki nowoczesnym platformom elektronicznym.

Umowa forfaitingu należy do umów nienazwanych, niezawartych w kodeksie cywilnym. W praktyce umowa jest zawierana w formie pisemnej. Do umowy forfaitingu należy stosować odpowiednio przepisy dotyczące sprzedaży, ponieważ podstawowym elementem umowy forfaitingu jest sprzedaż wierzytelności za umówioną cenę. W miejsce wierzytelności jej zbywca uzyskuje określoną w umowie kwotę pieniężną. Różnicę między umową sprzedaży a umową forfaitingu niesie za sobą sposób zapłaty należności. W naszym przypadku polski bank płaci za przekazaną mu wierzytelność, ale zapłata ta nie stanowi równowartości nabywanego zobowiązania. Od wypłacanej sprzedającemu kwoty bank potrąca odsetki dyskontowe i opłatę manipulacyjną jako należne mu wynagrodzenie. Oznacza to, że sprzedający otrzymuje kwotę faktury pomniejszoną o te właśnie elementy. Ważnym aspektem umowy forfaitingu, wybiegającym poza kodeksowe ramy sprzedaży, jest określenie prawnego zabezpieczenia wierzytelności. Z uwagi na fakt, iż nabywca wierzytelności przejmuje na siebie pełne ryzyko wypłacalności dłużnika, jednym z ważniejszych postanowień zawartych w treści umowy forfaitingu są właśnie klauzule wskazujące formę zabezpieczenia nabywanej wierzytelności; przeważnie jest to poręczenie lub awal.

Operacje forfaitingowe niosą wiele korzyści zarówno dla eksportera, jak i dla importera. Ze strony sprzedającego najważniejszym jest możliwość natychmiastowego uzyskania gotówki za zrealizowany kontrakt. Dodatkowym argumentem przemawiającym za korzystaniem z operacji forfaitingowych jest sprzedaż wierzytelności bez regresu, tym samym eksporter nie ponosi ryzyka zrealizowania przez importera płatności z tytułu kontraktu i unika procesu i kosztów inkasa należności. Po stronie importera niewątpliwe korzyści przynosi możliwość otrzymania kredytu o stałej stopie procentowej w pełnej wartości kontraktu z możliwością dopasowania spłat rat kredytowych do własnych potrzeb od swojego banku.

@RY1@i02/2011/245/i02.2011.245.21500060b.802.jpg@RY2@

Mariusz Mosiołek, aplikant adwokacki

Mariusz Mosiołek

aplikant adwokacki

Ustawa z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 ze zm.).