Problem z wynagrodzeniem likwidatora rozstrzygnie wyższa instancja

Sprawa rozpoczęła się postanowieniem sądu okręgowego, który wpisał do Krajowego Rejestru Sądowego nowego likwidatora spółki komandytowej, odwołując jednocześnie poprzedniego likwidatora – pana P. Ten ostatni złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za trzy miesiące pełnienia funkcji w kwocie 39 tys. zł brutto (czyli po 13 tys. zł brutto miesięcznie). Sąd rejestrowy – Sąd Rejonowy w T. – przyznał mu to wynagrodzenie w kwocie niespełna 33 tys. zł brutto. Zażalenie na to postanowienie złożył jeden z komandytariuszy spółki uczestniczący w postępowaniu. Zarzucił on sądowi, że nieprawidłowo oszacował kwotę wynagrodzenia, przyjmując zapewnienia likwidatora dotyczące jego nakładu pracy. Uważał, że sąd w sposób nieuprawniony zastosował dla ustalenia wynagrodzenia likwidatora kryteria stosowane w ustawie – Prawo upadłościowe (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1520) do wynagrodzenia syndyka, gdyż sąd decydował o wynagrodzeniu jedynie za wskazany we wniosku okres, a nie na koniec postępowania likwidacyjnego.

Zażalenie zostało przekazane do sądu okręgowego, który uznał się za niewłaściwy i zwrócił je sądowi rejonowemu do rozpoznania jako tzw. zażalenie poziome (rozpatrywane przez sąd tej samej instancji). Sąd rejonowy powziął jednak wątpliwości dotyczące postępowania w sprawie ustalania wynagrodzenia likwidatora spółki i przekazał je do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu.