Czy każdy menedżer na kontrakcie B2B musi stosować przepisy AML
N i eco kontrowersji i wątpliwości w ostatnim czasie wzbudził spos ó b rozumienia przepis ó w ustawy z 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (potocznie nazywanej ustawą AML; t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 593). Zgodnie z nimi każdy menedżer, będący na tzw. kontrakcie B2B i wykonujący swoją funkcję jako odrębny od sp ó łki przedsiębiorca, powinien stosować obowiązki wynikające z tej ustawy jako samodzielna instytucja obowiązana.
Nieprecyzyjne przepisy
Obowiązków tych jest wiele. Od czysto formalnych związanych z posiadaniem regulaminów wewnętrznych po faktyczne stosowanie ustawy w postaci weryfikacji klientów i raportowania ewentualnych transakcji podejrzanych. Taki sposób rozumienia przepisów wydaje się o tyle absurdalny, że zazwyczaj menedżer jest w organach jednej lub kilku spółek, których działalnością sam zarządza. Wobec tego, że klientem menedżera byłaby w takiej sytuacji spółka, którą kieruje, obowiązek weryfikacji sprowadzałby się do kontroli niejako „swojej” spółki i siebie samego jako członka jej organu. Oczywiście konsekwencje braku realizacji ustawowych obowiązków związanych z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy byłyby takie same jak w przypadku każdej innej instytucji obowiązanej. Skąd zatem pomysł na taki sposób rozumienia przepisów?
Wątpliwości te wynikają z nieprecyzyjnego charakteru samego przepisu, który obowiązuje co prawda już od 13 lipca 2018 r., ale nie doczekał się stanowiska generalnego inspektora informacji finansowej. Także ścisłe trzymanie się wykładni językowej w oderwaniu od sensu i celu ustawy nie doprowadzi nas do optymistycznych wniosków.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.