Cel informacyjny nie zawsze usprawiedliwia posłużenie się cudzym oznaczeniem na firmowej stronie WWW

Podmioty trzecie mogą używać cudzych znaków towarowych tylko za zgodą uprawnionego. To on bowiem ma wyłączny przywilej korzystania z oznaczeń w obrocie w sposób zarobkowy i zawodowy. Tak stanowi art. 153 ust. 1 ustawy z 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz.U. z 2003 r. nr 119, poz. 1117, dalej: p.w.p.). Przedsiębiorca, umieszczając na swojej stronie internetowej znaki towarowe w sposób niedozwolony, widoczny dla każdego odwiedzającego (np. klientów nabywających części zamienne do sprzętu RTV i AGD markowych producentów), korzysta z ich renomy. Nie tylko uzyskuje korzyści majątkowe, ale również wprowadza w błąd potencjalnych klientów co do pochodzenia towarów.

Nie można zakazać osobom trzecim posługiwania się znakami towarowymi w obrocie, o ile to konieczne dla wskazania przeznaczenia towaru (art. 156 ust. 1 pkt. 3 p.w.p.). Przykładem mogą być znaki służące do oznaczania części zamiennych, akcesoriów, usług. Jednocześnie art. 156 ust. 2 p.w.p. dopuszcza takie używanie wówczas, gdy odpowiada ono usprawiedliwionym potrzebom korzystającego i nabywców towarów, a jednocześnie jest zgodne z uczciwymi praktykami w produkcji, handlu lub usługach. W związku z powyższym usprawiedliwione jest używanie znaków towarowych, gdy przemawia za tym cel informacyjny, a więc np. w miejscu, gdzie wymienia się przeznaczenie danego typu części zamiennych. Problem pojawia się jednak, jeśli użycie tych znaków nie służy do oznaczenia części zamiennych, ale całej strony internetowej sprzedającego - najczęściej w sposób eksponowany. Wówczas takie użycie, które ma na celu przyciągnięcie uwagi klientów, należy uznać za bezprawne, ponieważ pozwala uzyskiwać korzyści majątkowe z posługiwania się tymi znakami towarowymi. Wprowadza również w błąd klientów, jakoby sprzedawane części zamienne posiadały np. gwarancję jakości znaków towarowych podmiotów uprawnionych. Tymczasem w rzeczywistości tak być nie musi. Nierzadko części te są jedynie zastępnikami wytworzonymi przez innego producenta - a uprawniony do znaków towarowych oraz sprzedawca części mogą nie być powiązani jakimikolwiek stosunkami gospodarczymi.

Niekiedy podmioty działające w internecie wykorzystują różne warianty słownych znaków towarowych w domenach internetowych. Jest to kolejny przejaw nieuprawnionego używania oznaczeń w obrocie i rodzi te same skutki - w postaci uzyskiwania nienależnych korzyści finansowych oraz wprowadzania w błąd klientów. Wykorzystanie słowno-graficznych oraz słownych znaków towarowych na stronie internetowej oraz w samej domenie internetowej stanowi podstawę do uznania takiego postępowania za czyn nieuczciwej konkurencji jako wprowadzenie w błąd co do tożsamości przedsiębiorstwa oraz co do pochodzenia towarów, a także co do jakości tych ostatnich.

Możliwym roszczeniem wobec dokonującego naruszeń jest żądanie zaprzestania używania znaków towarowych, zarówno w domenie internetowej i na samej stronie WWW, jak i w działalności gospodarczej - w zakresie wykraczającym poza informację, że wyrób nadaje się (np. jako część zamienna) do produktu konkretnej marki. Wolno też domagać się umieszczenia przy produktach wzmianki o braku związków gospodarczych z producentem oryginałów. Niekiedy roszczenie kierowane do dokonującego naruszeń polega na żądaniu wyrejestrowania oraz zaniechania korzystania z domeny internetowej zawierającej słowne znaki towarowe (korzysta się tu czasem z usług sądu polubownego ds. domen internetowych). Wreszcie ostatnie z puli możliwych roszczeń to żądanie zaprzestania wprowadzania w błąd co do tożsamości oraz pochodzenia towarów od producenta uprawnionego do znaku towarowego.

@RY1@i02/2012/147/i02.2012.147.21500030b.802.jpg@RY2@

Dr Bogdan Fischer, radca prawny, partner w Kancelarii Prawnej Chałas i Wspólnicy, Biuro w Krakowie

Dr Bogdan Fischer

radca prawny, partner w Kancelarii Prawnej Chałas i Wspólnicy, Biuro w Krakowie