Arbitralne rozwiązanie organizacji pozarządowej
ETPC wielokrotnie już zajmował się kwestią legalności i zgodności z konwencją delegalizacji i rozwiązywania na mocy decyzji władz r ó żnego rodzaju stowarzyszeń, fundacji czy partii politycznych. Standard wyłaniający się z jego orzecznictwa jest zasadniczo jednoznaczny: tego rodzaju decyzje władz mogą zostać uznane za zgodne z konwencją jedynie przy spełnieniu bardzo wysokich wymog ó w uzasadnienia konieczności podjęcia takich krok ó w. Wolność zrzeszania się jest bowiem jedną z wolności fundamentalnych, wręcz warunkujących możliwość funkcjonowania systemu demokratycznego.
W wyroku, który zapadł przed ETPC 9 listopada 2021 r., trybunał po raz kolejny potwierdził wcześniej już formułowane tezy, tym razem jednak orzekając o drastycznym naruszeniu nakazu wprowadzania tylko takich ograniczeń praw i wolności, które są absolutnie konieczne i przy wprowadzaniu których nastąpiło pełne poszanowanie - i zastosowanie - zasady proporcjonalności. Rozwiązanie stowarzyszenia zajmującego się pomocą uchodźcom oraz osobom przesiedlonym (Regionalne Publiczne Stowarzyszenie Uchodźców i Wysiedleńców „Sodeystviye” p. Rosji, skarga nr 53097/08) nastąpiło w sposób arbitralny, naruszający w szczególności zasadę proporcjonalności, a tym samym stanowiło naruszenie art. 11 konwencji.
Władze złożyły do sądu wniosek o rozwiązanie organizacji, twierdząc na podstawie niewypełniania przez nią obowiązków informacyjnych, że przestała ona realnie funkcjonować. Kolejne instancje sądowe przychylały się do tego stanowiska, wskazując, że przez braki formalne doszło do „rażącego i trwałego naruszania właściwych procedur” przepisów przez stowarzyszenie. Konkluzję taką podzielił ostatecznie Sąd Najwyższy Rosji, odrzucając argumenty stowarzyszenia, że jego rozwiązanie było środkiem nadmiernym, niespełniającym warunku konieczności w społeczeństwie demokratycznym.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.