Zapłodnienie pozaustrojowe i zasiłek
Czy in-vitro może być przeszkodą w otrzymywaniu świadczeń? Na takie pytanie musiał odpowiedzieć Europejski Trybunał Praw Człowieka na kanwie sprawy Jurčić p. Chorwacji (skarga nr 54711/15). Skarżąca była zatrudniona od 1993 r. do listopada 2009 r. 17 listopada 2009 r. przeszła zabieg pozaustrojowego zapłodnienia (IVF). Od 27 listopada zaczęła nową pracę - poza dotychczasowym miejscem zamieszkania. O zajściu w ciążę dowiedziała się w grudniu i przeszła na zwolnienie lekarskie w związku z komplikacjami zdrowotnymi.
Jurčić wystąpiła o zapłatę zasiłku za czas zwolnienia. Chorwacki odpowiednik ZUS odmówił, argumentując, że podjęcie pracy miało charakter fikcyjny. Dodatkowo wskazano, że z powodu IVF nie była fizycznie zdolna do podjęcia pracy w innym mieście. Skarżąca zwróciła się do sądów krajowych, kwestionując decyzje zakładu ubezpieczeń. Ponadto wskazała na dyskryminację ze względu na sposób zapłodnienia. Sądy krajowe nie uwzględniły zażalenia. Jurčić zwróciła się ze skargą również do rzecznika ds. równouprawnienia. Wskazał on, że rozstrzygnięcie władz i sądów prowadzi do błędnego przekonania, że żadna kobieta po IVF nie może być w praktyce zatrudniona.
W skardze do ETPC Jurčić podniosła naruszenie art. 14 konwencji (zakazu dyskryminacji) oraz art. 1 protokołu 1 do konwencji (prawa własności).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.