Ekstradycja do Chin niezgodna z konwencją
Pochodzący z Tajwanu skarżący w sprawie Liu. p. Polsce (skarga nr 37610/18) został aresztowany w Polsce w sierpniu 2017 r. na podstawie noty Interpolu wystawionej w związku z toczącym się dochodzeniem w sprawie poważnych oszustw finansowych. Jego wniosek o azyl został odrzucony. Sądy polskie zgodziły się z chińskim wnioskiem o ekstradycję, posiłkując się materiałami i zapewnieniami Pekinu o poszanowaniu praw skarżącego. W sierpniu 2018 r. strasburski trybunał wydał jednak środek tymczasowy, wstrzymujący jego ekstradycję, a kasację od decyzji sąd ó w do Sądu Najwyższego złożył rzecznik praw obywatelskich - została ona jednak odrzucona. Jednocześnie skarżący przez cały czas pozostawał w areszcie przedłużanym przez sądy kilkukrotnie, m.in. ze względu na brak związk ó w z Polską i doniosłość grożącej mu kary. Odwołania pozostały bezskuteczne.
W skardze do ETPC Liu podniósł zarzut naruszenia art. 3 konwencji (zakaz tortur lub nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania), art. 5 ust. 1 lit. f) (prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego) oraz art. 6 ust. 1 (prawo do rzetelnego procesu sądowego). Dowodził, że w przypadku ekstradycji byłby narażony na tortury i nieludzkie lub poniżające traktowanie oraz że w Chinach nie istnieją gwarancje rzetelnego procesu sądowego. Ponadto wskazywał, że jego tymczasowe aresztowanie w oczekiwaniu na ekstradycję było arbitralne i nadmiernie długie.
W wyroku z 6 października 2022 r. trybunał stwierdził, że skarżący byłby rzeczywiście narażony na ryzyko złego traktowania w przypadku ekstradycji. Ponadto uznał, że polskie władze nie działały z należytą starannością i nie zapewniły rozsądnie wymaganej dla realizacji celu długość tymczasowego aresztowania.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.