Emisji papierów muszą towarzyszyć konieczne informacje

Wymagane przez prawo Unii informacje dotyczące publicznej emisji papierów wartościowych, które nie były znane w momencie publikacji prospektu, muszą być zawarte w suplemencie do niego. Szczególnie gdy stanowią one nowy znaczący czynnik wpływający na ocenę oferowanych papierów lub gdy niwelują skutki błędów zawartych w prospekcie emisyjnym - orzekł luksemburski Trybunał Sprawiedliwości.

Podkreślił równocześnie, że nie jest spełniony warunek łatwej dostępności prospektu na stronie emitenta lub pośrednika finansowego, jeżeli klient musi się tam logować, podawać swój adres poczty elektronicznej i płacić za dostęp.

Bezcenne dragony

Pytanie w sprawie obowiązków informacyjnych emitenta zadał trybunałowi wiedeński sąd gospodarczy. Zaskarżył bowiem publikację emitenta papierów Dragon FX Garant Michael Timmel, który subskrybował 40 tys. jednostek tego papieru w październiku 2006 r. Emitentem dragonów po niespełna 50 tys. euro za sztukę była Lehman Brothers Treasury z siedzibą w Amsterdamie. Timmel kontraktował z austriackim pośrednikiem finansowym. Kiedy się jednak zorientował, że publikacja prospektu i dokumentów z nim związanych nie zapewniała nawet informacji o międzynarodowym numerze identyfikującym papier wartościowy (ISIN) ani waluty, w której dokonano emisji, a także choćby opisu metody obliczania dochodów, natychmiast złożył oświadczenie o odstąpieniu od owej subskrypcji.

Sąd, przed którym zaskarżył pośrednika finansowego, a pośrednio i emitenta, starał się - mimo oczywistych dowodów dzikiej emisji - dowiedzieć się od europejskiego sądu, czy niespełnienie podstawowych kryteriów zapisanych w dyrektywie 2003/71/WE w sprawie prospektów emisyjnych publikowanych w związku z ofertą publiczną może zostać uznane za prawidłowe. Lehman Brothers Treasury nie zapewniła bowiem nawet formalnych warunków prawidłowego dostępu do informacji dla subskrybentów spornych dalekowschodnich papierów wartościowych.

Lehman łamał prawo

Trybunał Sprawiedliwości przypomniał, że właściwy organ kontrolny państwa emitenta powinien żądać, by niekompletne informacje oferującego papiery zostały uzupełnione stosownie do krajowych i europejskich wymagań. Dlatego niedopuszczalne jest, by legalna publikacja o warunkach emisji nie była dostępna ani na giełdzie, ani w siedzibie emitenta, ani u pośrednika finansowego.

I jeśli nawet niektóre z obowiązkowych informacji o papierach nie były znane w chwili zatwierdzania prospektu, to powinny były wiadome w chwili publikacji suplementu.

Co się zaś tyczy publikacji na stronach internetowych emitenta i pośrednika finansowego, to jest ona dodatkowa. Musi jednak bezwarunkowo spełniać warunek łatwego dostępu. Zainteresowany, chociażby potencjalny subskrybent, musi mieć więc prawo nielogowania się na stronie, niepodawania swoich danych i niepłacenia za to, co czyta. Niedopuszczalne jest także ograniczanie liczby udostępnianych elektronicznie dokumentów koniecznych do oceny walorów.

Nie ma również miejsca na swobodną ocenę ze strony emitenta konieczności zapewnienia podstawowych informacji dla klientów. Prospekt i ewentualne późniejsze dokumenty uzupełniające muszą być bowiem udostępnione zarówno w siedzibie emitenta, jak i u pośrednika finansowego. Bez względu na sposób interpretacji różnych wersji językowych dyrektywy - orzekli sędziowie TS, uznając emisję Lehman Brothers Treasury za niespełniającą podstawowych parametrów wymaganych w Europie.

Dobromiła Niedzielska-Jakubczyk

dobromila.niedzielska@infor.pl

ORZECZNICTWO

Wyrok TSUE z 15 maja 2014 r. w sprawie C-359/12. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia