Podstawowe prawa obowiązują nawet w stosunku do mafijnych bossów
W wyroku, którego echo sięga daleko poza mury więzienia w Parmie, Europejski Trybunał Praw Człowieka uznał Włochy za winne naruszenia art. 8 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności przez bezpodstawne ograniczenie prawa więźnia do korespondencji. Sprawa Gullotti przeciwko Włochom (skarga nr 64753/14) może na pierwszy rzut oka wydawać się techniczną rozgrywką o przepisy więzienne. W rzeczywistości to przypomnienie, że nawet osoby skazane za najcięższe przestępstwa – w tym przypadku o charakterze mafijnym – nie tracą swoich podstawowych praw, w tym do kontaktu ze światem zewnętrznym.
Giuseppe Gullotti, skazany członek Cosa Nostry, od 1998 r. przebywa w areszcie w ramach znanego z surowości reżimu więziennego 41-bis, czyli drastycznego środka prawnego mającego na celu odcięcie przywódców organizacji przestępczych od ich sieci. Warunki tego reżimu obejmują ograniczenia wizyt, monitorowaną komunikację oraz ścisłe ograniczenia korespondencji. Może to być zasadne w wyjątkowych przypadkach – w celu zapobiegania dalszej działalności przestępczej – ale włoskie prawo wymaga, aby takie ograniczenia były uzasadnione, proporcjonalne i tymczasowe.
I właśnie w tym zakresie Europejski Trybunał Praw Człowieka uznał, że władze włoskie zawiodły. W 2013 r. ponownie ograniczono Gullottiemu możliwość korespondencji wyłącznie do członków rodziny, którzy uzyskali zgodę na widzenia. Uzasadnienie? Ogólnikowe odniesienie do jego dawnej roli w strukturach mafijnych, bez nowych dowodów czy oceny ryzyka. Włoskie sądy podtrzymały tę decyzję, nie dokonując ani indywidualnej analizy sytuacji, ani oceny konieczności dalszego ograniczenia, co doprowadziło trybunał w Strasburgu do jednogłośnego uznania naruszenia prawa Gullottiego do korespondencji.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.