Firma wysyłająca pracownika do innego państwa UE ma obowiązek zapewnienia płacy minimalnej przewidzianej w przepisach prawnych

Europejski Trybunał Sprawiedliwości występuje przeciwko nadmiernej ingerencji związków zawodowych w uprawnienia pracowników delegowanych do innych państw członkowskich.

Trybunał stoi na stanowisku, że bojkot pracowników z Europy Środkowej i Wschodniej, delegowanych do pracy za granicę, stanowi naruszenie wspólnotowej swobody świadczenia usług.

Pierwsze, niezmiernie istotne orzeczenie zapadło na tle sporu między łotewskim przedsiębiorcą a szwedzkimi związkami zawodowymi z sektora budownictwa (sprawa C-341/05).

Łotewska spółka Laval oddelegowała 35 swoich pracowników do budowy szkoły na terytorium Szwecji. Gdy łotewski przedsiębiorca odmówił przystąpienia do szwedzkich układów zbiorowych regulujących prawa pracownicze m.in. w zakresie wynagrodzenia, szwedzkie związki zawodowe rozpoczęły blokadę placu budowy. Konflikt nasilił się tak bardzo, że szwedzkie organizacje związkowe ogłosiły bojkot wszystkich inwestycji budowlanych prowadzonych przez łotewską spółkę Laval na terenie całego kraju.

Podobny spór zaistniał między polskim pracodawcą a niemieckimi organizacjami związkowymi (sprawa C-346/06). Niemiecka spółka ogłosiła przetarg na budowę zakładu karnego na terytorium RFN.

Zgodnie z przepisami niemieckiej ustawy warunkiem uczestnictwa w przetargu było zobowiązanie się do zapewnienia pracownikom wynagrodzenia w wysokości nie niższej niż przewidziana w układzie zbiorowym w dziedzinie budownictwa. Niemiecka spółka, która wygrała przetarg, zleciła pewien zakres robót budowlanych polskiemu podwykonawcy. Polski pracodawca delegował swoich pracowników na niemiecki plac budowy i zapewnił im minimalne wynagrodzenie przewidziane w niemieckich przepisach, które było jednak niższe od stawek zagwarantowanych w niemieckim układzie zbiorowym.

W opisanym stanie faktycznym polski przedsiębiorca naraził się na bardzo niekorzystne konsekwencje prawne. Umowa o podwykonawstwo została mu wypowiedziana, a dodatkowo niemiecki sąd nałożył na polską spółkę wysoką karę pieniężną za złamanie postanowień układu zbiorowego.

Obydwie sprawy rozpoznawał ETS, który zajął się interpretacją Dyrektywy nr 96/71/WE dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług. Trybunał uznał, że zarówno strona szwedzka, jak i niemiecka naruszyły prawo wspólnotowe, ograniczając dostęp polskich i łotewskich pracowników do rynku.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 Dyrektywy 96/71/WE, na pracodawcach delegujących pracowników do innego państwa UE ciąży obowiązek zapewnienia płacy minimalnej przewidzianej w przepisach prawnych.

gp@infor.pl

Art. 3 ust. 1 Dyrektywy 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 16 grudnia 1996 r. dotyczący delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (Dz.Urz. UEL. 1997.18.1).