Dopuszczalne jest karanie reklamowania gier losowych w innych krajach

Zgodnie z art. 49 traktatu ustanawiającego WE kary za promowanie hazardu urządzanego za granicą nie mogą być w Unii wyższe niż za reklamowanie gier urządzanych bez zezwolenia w kraju. Niemniej dopuszczalny jest zakaz reklamy skierowanej do obywateli państwa zakazującego, dotyczącej gier losowych prowadzonych w innych państwach członkowskich przez podmioty prywatne czerpiące z hazardu zysk.

Otto Sjöberg, redaktor naczelny i wydawca "Expressen" ,i Anders Gerdin, redaktor naczelny i wydawca "Aftonbladet", byli wyłącznie odpowiedzialni - z racji pełnienia swych funkcji - za wielokrotne opublikowanie przez ich gazety reklam gier losowych prowadzonych za granicą przez prywatne spółki nastawione na zysk - Expekt, Unibet, Ladbrokes i Centrebet. Firmy te oferują zakłady sportowe przez internet mieszkańcom Szwecji. Tymczasem w państwie tym zezwolenie na organizowanie gier losowych może zostać wydane tylko osobie prawnej nienastawionej na zysk, której głównym celem statutowym jest realizacja celu pożytku publicznego w kraju i która prowadzi przede wszystkim działalność do niego zmierzającą. Osoby zaś, które nielegalnie, w ramach działalności zawodowej lub w inny sposób promują - z pobudek merkantylnych - udział w grach losowych organizowanych za granicą, mogą zostać ukarane grzywną lub pozbawieniem wolności do sześciu miesięcy, jeżeli reklama ta dociera do konsumentów ze Szwecji. Dlatego klagaren (prokuratura) oskarżyła O. Sjöberga i A. Gerdina o popełnienie tych przestępstw, skutkiem czego zostali oni skazani przez Stockholms tingsrätt (sąd rejonowy w Sztokholmie) na zapłacenie grzywny wynoszącej 50 tys. koron. Redaktorzy bezskutecznie apelowali i dopiero po rozpoznaniu przez Högsta domstolen (sąd najwyższy), sprawa trafiła ponownie do Svea hovrätt. Ten zawiesił postępowanie i skierował do Trybunału pytania prejudycjalne. Dążyły one do ustalenia m.in. tego, czy całkowity zakaz marketingu gier losowych i loterii organizowanych w innym państwie członkowskim może być proporcjonalny do celu polegającego na kontrolowaniu i nadzorowaniu działalności z tego zakresu, gdy jednocześnie nie istnieją ograniczenia reklamy gier organizowanych przez spółki z siedzibą w państwie członkowskim, które prowadzi tę restrykcyjną politykę. TS orzekł, podobnie jak we wcześniejszych wyrokach, że państwa członkowskie korzystają ze swobody w ustalaniu celów ich polityki w dziedzinie gier losowych i mogą szczegółowo określać poziom ochrony, który uważają za konieczny. Niemniej nakładane przez nie ograniczenia powinny być proporcjonalne.

Zakaz promocji usług podmiotów urządzających gry hazardowe, skierowanej do konsumentów mieszkających w Szwecji, odpowiada celowi polegającemu na wyłączeniu prywatnego biznesu (podmiotów nastawionych na zysk) z sektora gier losowych. Działanie takie może też być uznane za niezbędne do uzyskania niekwestionowanego przez prawo UE celu. Dlatego system krajowy nie może zostać uznany za dyskryminujący, nawet jeśli przepisy, na których zostały oparte sankcje karne, są zamieszczone w różnych aktach prawnych. Niewłaściwe byłoby jedynie surowsze karanie promocji gier urządzanych za granicą niż reklamy hazardu krajowego.

Dobromiła Niedzielska-Jakubczyk