Kiedy do wypełnienia formularza potrzebny jest tłumacz

Jednym z problemów napotykanych przez strony w europejskim postępowaniu nakazowym, wprowadzonym rozporządzeniem nr 1896/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 12 grudnia 2006 r. (dalej rozporządzenie) jest określenie języka, którym strony mają posługiwać się w postępowaniu. Tymczasem zasada jest jasna: zawsze należy posługiwać się językiem urzędowym sądu, do którego wniesiono powództwo. W takim języku składa się pozew (na urzędowym formularzu), a sąd ewentualnie wzywa do jego uzupełnienia. W języku tym dokonuje się wszelkich innych czynności, co dotyczy również wydawania europejskiego nakazu zapłaty (dalej ENZ). W Polsce jedynym językiem urzędowym jest język polski, którego używać należy m.in. w postępowaniu o wydanie ENZ. Zasada ta dotyczy zarówno stron, jak i sądu. Występując natomiast z powództwem o wydanie tego typu nakazu do sądu mieszczącego się np. w Londynie, użyć należy języka angielskiego, w Berlinie - niemieckiego itd.