Istnieje możliwość uzyskania europejskiego nakazu zapłaty

Europejskie postępowanie nakazowe funkcjonuje równolegle z krajowym postępowaniem nakazowym i upominawczym. Nie oznacza to jednak, że przedsiębiorca w każdym przypadku może dochodzić swoich roszczeń w obu postępowaniach. Z europejskiego postępowania nakazowego może bowiem skorzystać jedynie przedsiębiorca, w którego sprawie występuje tzw. element transgraniczny. W praktyce oznacza to, że przynajmniej jedna ze stron ma miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu w państwie członkowskim innym niż państwo sądu rozpoznającego sprawę. Dodatkowo sprawa musi należeć do kategorii spraw cywilnych lub handlowych, bez względu na rodzaj sądu lub trybunału, który ją rozstrzyga. Musi ona także dotyczyć bezspornych roszczeń pieniężnych.

Przedsiębiorca, który będzie chciał dochodzić swoich roszczeń w europejskim postępowaniu nakazowym, będzie musiał dokładnie oznaczyć w pozwie jego wysokość. Przepisy nie zawierają żadnych ograniczeń co do wysokości tego roszczenia. Ważne, aby było ono wymagalne w chwili wniesienia pozwu.

Pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty musi być wniesiony na odpowiednim formularzu, tj. formularzu A, który stanowi załącznik I do rozporządzenia nr 1896/2006. Pozew powinien zawierać określenie stron, wysokość roszczenia, zarówno głównego jak i ewentualnie odsetek, walutę roszczenia głównego, wysokość kar umownych i innych kosztów oraz odsetki. Przedsiębiorca powinien także podać podstawę swojego roszczenia wraz ze wskazaniem okoliczności faktycznych uzasadniających je, a także odpis dowodów uzasadniających roszczenie. Pozew powinien także zawierać okoliczności uzasadniające właściwość sądu oraz transgraniczny charakter sprawy.

W składanym pozwie przedsiębiorca powinien także umieścić oświadczenie o prawdziwości informacji podanych w pozwie. W załączniku może on także podać informacje, czy w przypadku wniesienia sprzeciwu przez pozwanego sprzeciwia się skierowaniu sprawy do zwykłego postępowania.

Przedsiębiorcy, którzy będą chcieli dochodzić swoich roszczeń w europejskim postępowaniu nakazowym, nie będą mogli tego zrobić, jeżeli sprawa będzie dotyczyła należności skarbowych lub celnych, albo będzie miała charakter sprawy administracyjnej. Tryb ten nie jest także przeznaczony dla dochodzenia roszczeń majątkowych wynikających ze stosunków małżeńskich, testamentów i dziedziczenia, upadłości, postępowania związanego z likwidacją niewypłacalnych spółek lub innych osób prawnych, postępowań pojednawczych, układów oraz roszczeń wynikających ze zobowiązań pozaumownych.

Tak jak w polskim postępowaniu nakazowym, także w europejskim postępowaniu nakazowym sąd będzie rozstrzygał spory na posiedzeniu niejawnym. Jeżeli będą spełnione wszystkie warunki, to sąd wyda europejski nakaz zapłaty w terminie 30 dni od daty wniesienia pozwu. Jeżeli jednak przedsiębiorca powód będzie poprawiał, uzupełniał lub zmieniał pozew, to sąd nie będzie musiał wydać europejskiego nakazu zapłaty w terminie 30 dni.

Sąd zawsze będzie rozpoznawać sprawę, posługując się językiem urzędowym, który obowiązuje w kraju jego siedziby. Sąd polski zawsze będzie więc rozpoznawać sprawę w języku polskim, a sąd niemiecki w języku niemieckim. Zarówno pozew, jak i sprzeciw trzeba zatem będzie sporządzić w tym właśnie języku.

Pozwany przedsiębiorca będzie mógł zapłacić powodowi kwotę wskazaną w nakazie lub wnieść sprzeciw. Sprzeciw ten będzie mógł wnieść do sądu, który wydał nakaz w terminie 30 dni od jego otrzymania. Sprzeciw powinien być złożony na formularzu F, określonym w załączniku VI, który jest doręczany pozwanemu wraz z europejskim nakazem zapłaty. W sprzeciwie pozwany powinien wskazać, że kwestionuje roszczenie. Nie musi on jednak wskazywać żadnych dowodów na poparcie swojego sprzeciwu. Wystarczy, że nie zgodzi się z wydanym nakazem.

Jeżeli pozwany przedsiębiorca wniesie sprzeciw, to wydany nakaz zapłaty straci moc, a sąd rozpoznaje sprawę we właściwym dla prawa krajowego trybie z wyłączeniem przepisów o postępowaniu nakazowym i upominawczym. Wniesienie sprzeciwu od nakazu zapłaty powoduje jednocześnie, że sąd nie może już stwierdzić jego wykonalności.

Przedsiębiorca, który będzie dochodził swoich roszczeń w europejskim postępowaniu nakazowym, będzie musiał ponieść całą opłatę ustalaną według zasad obowiązujących dla pozwu, w państwie, w którym sąd rozstrzyga sprawę.

W Polsce przedsiębiorca będzie musiał więc uiścić w praktyce? opłaty, bowiem? opłaty zostanie mu zwrócone w momencie, kiedy nakaz zapłaty się uprawomocni.

Arkadiusz Jaraszek

arkadiusz.jaraszek@infor.pl

Ustawa z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. nr 43, poz. 296 z późn. zm.).

Rozporządzenie (WE) nr 1896/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 12 grudnia 2006 r. ustanawiające postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty (Dz.U. UE L z 30 grudnia 2006 r.).