Dochodzenie drobnych roszczeń w postępowaniu międzynarodowym

Częstym problemem polskich przedsiębiorców, prowadzących działalność eksportową w zakresie sprzedaży towarów lub świadczenia usług, jest dochodzenie przez nich wierzytelności od zagranicznych dłużników, zwłaszcza w sytuacji kiedy roszczenie ma stosunkowo małą wartość. W takim przypadku koszty jego dochodzenia często przewyższają wartość samego roszczenia, zasadniczo wiążą się bowiem z koniecznością jego dochodzenia przed sądem zagranicznym, angażowaniem tłumacza przysięgłego oraz profesjonalnego pełnomocnika z innego państwa. Okoliczność ta powoduje często zaniechanie dochodzenia należnych roszczeń. W celu urzeczywistnienia zasad prostoty, sprawności i proporcjonalności uchwalone zostało Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 861/2007 z 11 lipca 2007 r. ustanawiające europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń znajdujące bezpośrednie zastosowanie w porządku prawa krajowego. Zostało ono następnie implementowane do prawa polskiego. Regulują je obecnie przepisy art. 505²¹- 505²⁷ kodeksu postępowania cywilnego, które weszły w życie 1 lipca 2009 r. Obecnie wierzyciele i dłużnicy wszystkich krajów członkowskich Unii Europejskiej dysponują takimi samymi możliwościami i środkami proceduralnymi przy dochodzeniu drobnych roszczeń.