Czy pokryć koszty bezzasadnego zażalenia

Adwokat pracownika, który został ustanowiony dla niego z urzędu, złożył w jego imieniu zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji, które było niezaskarżalne. W zażaleniu zawarł wniosek o obciążenie pracodawcy kosztami zastępstwa procesowego.

- Czy będziemy musieli ponieść koszty takiego bezzasadnego zażalenia - pyta pani Grażyna z Zielonej Góry.

Nie. Zażalenie, które jest niedopuszczalne, zostanie odrzucone. Przeciwnik procesowy strony wnoszącej zażalenie nie będzie mógł więc zostać obciążony kosztami procesu w tym zakresie.

Zwrot kosztów na rzecz przeciwnika procesowego następuje tylko w przypadku wygrania sprawy, a odrzucenie zażalenia jest równoznaczne z przegraniem postępowania zażaleniowego przez pracownika.

W omawianym przypadku istotnego znaczenia nie będzie miało także to, że pracownika reprezentował pełnomocnik z urzędu. Zasadą jest, że w przypadku gdy brak jest podstaw do obciążenia kosztami procesu przeciwnika, koszty na rzecz pełnomocnika przyznawane są od Skarbu Państwa.

Zgodnie jednak ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wniesienie przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd środka prawnego oczywiście bezzasadnego nie uzasadnia przyznania mu od Skarbu Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (postanowienie SN z 20 września 2007 r., II CZ 69/07, OSNC 2008/3/41). Pomoc prawna powinna być bowiem udzielana zgodnie z wymaganiami stawianymi profesjonaliście (postanowienie SN z 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999/6/123).

Sąd Najwyższy wywodzi swe poglądy z twierdzenia, że w takim przypadku trudno w ogóle mówić o udzieleniu pomocy prawnej, w związku z czym wynagrodzenie radcy prawnemu lub adwokatowi nie przysługuje.

Rafał Krawczyk

sędzia Sądu Okręgowego w Toruniu

Art. 98 par. 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. nr 43, poz. 296 z późn. zm.).

Art. 29 ust. 1 ustawy z 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 146, poz. 1188 z późn. zm.).