Czy trzeba zwrócić wyegzekwowaną należność

Czytelnik na podstawie wyroku sądu rejonowego wyegzekwował od pracodawcy kwotę 3000 zł, co do której wyrok zaopatrzony był rygorem natychmiastowej wykonalności. W marcu 2011 roku sąd uwzględnił jednak apelację pracodawcy i oddalił powództwo w całości. Czytelnik zużył już otrzymane pieniądze na swoje bieżące utrzymanie.

- Czy w tej sytuacji nadal ciąży na mnie obowiązek ich zwrotu - pyta pan Robert z Siedlec.

Tak. Pracodawca może żądać od czytelnika zwrotu tej kwoty.

Zwrotu można żądać niezależnie od tego, czy wypłata kwoty zasądzonej nieprawomocnym wyrokiem sądu pierwszej instancji nastąpiła dobrowolnie, czy też wyegzekwował ją komornik. Po zmianie wyroku wyegzekwowana przez pracownika kwota stała się bowiem świadczeniem nienależnym. Odpadła podstawa tego świadczenia, którą był nieprawomocny wyrok sądu I instancji.

Pracodawca może zażądać orzeczenia o obowiązku zwrotu tej kwoty przed sądem odwoławczym. Jeśli taki wniosek nie zostanie złożony, a pracownik nie zechce zwrócić wyegzekwowanej kwoty, pracodawca może wytoczyć przeciwko niemu powództwo o jej zapłatę. Pracownik nie będzie mógł wówczas zwalczyć powództwa pracodawcy, powołując się na zarzut zużycia uzyskanej kwoty. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się bowiem, że strona, która egzekwuje świadczenie zasądzone na jej rzecz nieprawomocnym wyrokiem zaopatrzonym w rygor natychmiastowej wykonalności, powinna się liczyć z obowiązkiem zwrotu w razie oddalenia jej powództwa o to świadczenie na skutek apelacji strony przeciwnej (tak np. uchwała SN z 24 marca 1967 r., III PZP 42/66, OSNC 1967/7-8/124).

Rafał Krawczyk

sędzia Sądu Okręgowego w Toruniu

Art. 87 i art. 300 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.), art. 405 - 411 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.).