Za źle wykonaną naprawę nie należy się wynagrodzenie

Firma, która podjęła się naprawy urządzenia, nie może domagać się zapłaty, jeśli nie wykonała usługi prawidłowo. Nie może też przetrzymywać urządzenia; musi je oddać na żądanie właściciela - przypomniał w wyroku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy.

Przedsiębiorca zlecił firmie prowadzącej specjalistyczny warsztat naprawę koparki. Na poczet wynagrodzenia wpłacił 15 tys. zł. Po jakimś czasie powiadomiono go, że może odebrać sprzęt, a za naprawę należy się 70 tys. zł. Zleceniodawca uznał, że kwota jest zdecydowanie zawyżona i odmówił zapłaty. Wynajął za to rzeczoznawcę, z którym pojechał obejrzeć koparkę. W trakcie tych oględzin okazało się, że w rzeczywistości nie została ona naprawiona. Owszem, wymieniono pewne jej elementy, ale nadal nie pracuje jak powinna.

Właściciel koparki zażądał kosztorysu naprawy. Ponieważ go nie otrzymał, zlecił jego sporządzenie rzeczoznawcy. Z wyliczeń jednoznacznie wynikało, że żądana kwota jest mocno zawyżona w stosunku do kosztów części i robocizny. Ostatecznie doszło do impasu - zleceniodawca nie chciał zapłacić, a właściciel warsztatu odmówił wydania koparki.

Sprawa skończyła się w sądzie, do którego właściciel skierował pozew o nakazanie wydania rzeczy. Pozwany przekonywał, że ma prawo do jej zatrzymania. Powołał się przy tym na art. 461 kodeksu cywilnego, który pozwala zatrzymać rzecz z uwagi na roszczenia o zwrot nakładów.

Sądy obydwu instancji uznały, że pozwany jest w błędzie i nakazały oddanie koparki. Przede wszystkim zwróciły uwagę, że w tej sprawie art. 461 k.c. w ogóle nie może znaleźć zastosowania. A to dlatego, że prawo do zatrzymania nie służy zabezpieczeniu roszczeń o zapłatę wynagrodzenia, a jedynie roszczeń o zwrot nakładów. Dokonując rozgraniczenia tych dwóch pojęć, skład orzekający odwołał się do wyroku Sądu Najwyższego (sygn. akt I CKN 354/00).

"Przez nakłady należy rozumieć dobrowolne użycie własnych dóbr majątkowych na rzecz innej osoby (właściciela rzeczy) bez względu na jego wolę. Nakładami w tym znaczeniu są wszelkie inwestycje utrzymujące rzecz w należytym stanie lub ulepszające ją, poczynione niezależnie od woli właściciela rzeczy. Ta cecha odróżnia nakłady od świadczeń. Świadczeniem natomiast jest zachowanie się dłużnika, spełnione na poczet długu, zgodnie z treścią zobowiązania" - napisano w uzasadnieniu tego orzeczenia.

Sąd okręgowy, który rozpoznawał apelację w omawianej sprawie, nie miał wątpliwości, że zlecenie naprawy koparki było umową o dzieło. Na podstawie opinii rzeczoznawcy uznał, że warsztat nie wywiązał się ze swego zadania.

- Z art. 627 k.c. wynika wprost, że wynagrodzenie za wykonanie dzieła należy się przyjmującemu zamówienie, co do zasady, jedynie w sytuacji, gdy wykona on umówione dzieło. Jednocześnie, zgodnie ze wskazanym przez apelującego przepisem art. 488 par. 2 k.c., jeżeli świadczenia wzajemne mają być spełnione jednocześnie, każda ze stron może się powstrzymać ze spełnieniem swojego świadczenia, bez względu na jego rodzaj, dopóty, dopóki druga strona nie zaoferuje świadczenia wzajemnego - podkreśliła sędzia Elżbieta Kala, przewodnicząca składu orzekającego, podtrzymując wyrok sądu I instancji nakazujący wydanie koparki.

Sławomir Wikariak

slawomir.wikariak@infor.pl

ORZECZNICTWO

Wyrok Sądu Okręgowego w Bydgoszczy, sygn. akt VIII Ga 59/13. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia