Na wójta niepłacącego należności można złożyć skargę do rady gminy lub regionalnej izby obrachunkowej

Zgodnie z art. 184 kodeksu postępowania cywilnego (dalej: k.p.c.) sprawy cywilne, których charakter na to zezwala, mogą być uregulowane w drodze ugody zawartej przed wniesieniem pozwu. Sąd uzna ugodę za niedopuszczalną, jeżeli jej treść jest niezgodna z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Natomiast z art. 185 k.p.c. wynika m.in., że o zawezwanie do próby ugodowej – bez względu na właściwość rzeczową – można zwrócić się do sądu rejonowego ogólnie właściwego dla przeciwnika, a w przypadku braku podstaw do ustalenia tej właściwości – do sądu rejonowego właściwego dla miejsca zamieszkania albo siedziby wzywającego. W wezwaniu należy zwięźle oznaczyć sprawę i przedstawić propozycje ugodowe. W wyroku Sądu Najwyższego z 11 kwietnia 2019 r. (sygn. akt III CSK 122/17) podano m.in., że w treści wezwania powinna się znaleźć argumentacja uzasadniająca żądanie i przytoczone dowody na jego poparcie. Innymi słowy, chodzi o wskazanie przedmiotu proponowanej ugody, aby druga strona sporu miała wystarczającą podstawę do stwierdzenia, że zawarcie ugody leży w jej interesie, spełniając przynajmniej minimum jej oczekiwań.

Do wezwania niespełniającego tych wymogów stosuje się odpowiednio art. 130 k.p.c. Przewiduje on zaś specjalny tryb naprawczy różnych pism sądowych, przy czym w razie zaniechania naprawy – sąd zwraca pismo. Zapewne więc sąd zastosował ten tryb do wniosku przedsiębiorcy, wydając postanowienie o zwrocie wniosku.