Restrukturyzator odpowiada za niepowodzenie planu naprawczego
Wyprzedzeniem sytuacji krytycznej, jaką jest ogłoszenie upadłości spółki, może być powierzenie jej ratowania zewnętrznym ekspertom od restrukturyzacji przedsiębiorstw.
W USA działa około 60 tys. firm wyspecjalizowanych we wdrażaniu programów naprawczych. W Polsce takich podmiotów jest zdecydowanie mniej. Są to (poza kilkoma wyjątkami) głównie wyspecjalizowane działy dużych, międzynarodowych firm audytorskich.
Po wybraniu odpowiedniej firmy audytorskiej zarząd spółki najczęściej zawiera z nią umowę o przeprowadzenie restrukturyzacji. Główne założenia dokumentu podawane są często do wiadomości pracowników oraz mediów. Szczegółowa treść umowy objęta jest zaś klauzulą poufności.
Przy zawieraniu umowy istotne jest precyzyjne określenie w umowie jasnych kryteriów oceny efektywności przeprowadzanego programu naprawczego. Zapisy powinny umożliwić zarządowi spółki kontrolę wyników ekonomicznych uzyskiwanych przez restrukturyzatora. Wymaga to szczegółowych uzgodnień pomiędzy spółką a osobą (czy firmą) przeprowadzającą działania sanacyjne. Doprecyzowanie warunków umowy w dużej mierze uzależnione jest od sektora i specyfiki przedsiębiorstwa objętego restrukturyzacją.
Plan naprawczy przybiera najczęściej formę programu naprawczego obejmującego m.in. określone zmiany w strategii przedsiębiorstwa, sposoby zarządzania firmą, analizę i zmiany polityk marketingowych spółki, opracowanie i wdrożenie efektywnego systemu raportowania, plan restrukturyzacji finansowej.
Odpowiedzialność restrukturyzatora jest oparta na zasadach ogólnych prawa cywilnego art. 471 oraz następnych kodeksu cywilnego (obowiązek naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania). Mimo że treść umowy z podmiotem przeprowadzającym restrukturyzację może być niemalże dowolnie przez strony ukształtowana (w myśl zasady swobody kontraktowej – art. 3531 k.c.), to generalnymi przesłankami odpowiedzialności odszkodowawczej są zawsze:
● fakt niewykonania bądź nienależytego wykonania obowiązków restrukturyzacyjnych zawartych w umowie,
● wystąpienie szkody po stronie spółki,
● wystąpienie związku przyczynowego pomiędzy niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem obowiązków a powstaniem szkody,
● zawinienie restrukturyzatora przy powyższych czynnościach.
Należy jednak pamiętać, że charakter umowy restrukturyzacyjnej jest zobowiązaniem starannego działania. Rezultat zobowiązań zależy w dużej mierze od czynników nieprzewidywalnych, niezależnych od firmy przeprowadzającej restrukturyzację, takich jak koniunktura gospodarcza, zmiany ustawodawstwa oraz orzecznictwa organów skarbowych.
● kaucję gwarancyjną płaconą firmie na wypadek spowodowania szkody
● poręczenie
● weksel
● hipotekę na nieruchomości
● zastaw
● wypłacenie części wynagrodzenia w przypadku braku roszczeń odszkodowawczych ze strony firmy względem firmy restrukturyzacyjnej
Umowa najczęściej zawiera określone procentowo zwiększenie zysku w danym przedziale czasu, poprawienie rentowności, płynności finansowej, zmniejszenie kosztów, pozyskanie nowych klientów, a także nowego rynku zbytu, wdrożenie programów i narzędzi HR, takich jak np. ulepszenie zarządzania zespołami ludzkimi, analiza oraz opisanie funkcji realizowanych przez wszystkich pracowników, wprowadzenie systemu oceny pracowników oraz systemu motywacyjnego.
Zgodnie z art. 474 k.c., jeżeli w umowie dopuszczono możliwość zastąpienia restrukturyzatora przez osoby trzecie, odpowiada on wobec firmy za działania tych osób tak jak za własne
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.