Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo

Jak po likwidacji obowiązku meldunkowego ustalić adres dłużnika

18 października 2011
Ten tekst przeczytasz w 2 minuty

Ewidencja ludności

Po likwidacji obowiązku meldunkowego w 2014 r. adres osoby posługującej się dowodem osobistym nie będzie już umieszczony w tym dokumencie. Ewentualne sądowe dochodzenie wierzytelności od biznesowego kontrahenta wymaga podania jego adresu. Czytelnik pyta, w jaki sposób dane te będą ustalane po wejściu w życie nowych rozwiązań.

Zniesienie obowiązku meldunkowego nie spowoduje dodatkowych trudności w dochodzeniu wierzytelności. Jak wyjaśniło Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, istotą zniesienia z dniem 1 stycznia 2014 r. obowiązku meldunkowego oraz usunięcia danych obywateli dotyczących miejsca zameldowania z rejestru PESEL jest likwidacja obowiązku informowania przez obywateli organów administracji publicznej o każdorazowej zmianie miejsca zamieszkania, jako odrębnej instytucji prawnej (odpowiedź z 17 sierpnia 2011 r. na interpelację poselską nr 23824). W przypadku ewentualnego wejścia na drogę postępowania sądowego źródłem wskazania, w odniesieniu do osoby fizycznej - miejsca zamieszkania, a w przypadku przedsiębiorcy - siedziby, co do zasady pozostanie w dalszym ciągu treść umowy, w oparciu o postanowienia której roszczenie jest formułowane.

W odniesieniu do podmiotów, na które nałożony został obowiązek wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego, istnieje możliwość ustalenia siedziby danego podmiotu poprzez pozyskanie informacji z KRS. Przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi podlegają zaś wpisowi do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). Podstawą wpisu do tej ewidencji jest właśnie oznaczenie miejsca zamieszkania i adresu, wskazanie adresu do doręczeń przedsiębiorcy oraz adresu, pod którym jest wykonywana działalność gospodarcza. Jeżeli zaś przedsiębiorca wykonuje działalność poza miejscem zamieszkania, musi wskazać adres głównego miejsca wykonywania działalności i ewentualnie utworzonego oddziału.

Jak podkreśliło ministerstwo, istnienie obowiązku meldunkowego nie dawało i nie daje pewności prawdziwości danych co do miejsca stałego pobytu danej osoby. Na gruncie przepisów ustawy z 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 2006 r. nr 139, poz. 993 z późn. zm.) obowiązek meldunkowy to raczej rejestracja stanu prawnego, nie zaś stanu faktycznego. Istniało zjawisko fikcji meldunkowej i tzw. pozornej bezdomności, dlatego też trudno przyznać, że zbieranie danych w zakresie miejsca stałego lub czasowego pobytu obywatela gwarantuje obecnie skuteczność ustalenia rzeczywistego miejsca stałego pobytu osoby poszukiwanej.

Adam Makosz

adam.makosz@infor.pl

Art. 24 - 39 ustawy z 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz.U. nr 217, poz. 1427, z późn. zm.).

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.