Umowa leasingu umożliwia korzystanie z cudzej rzeczy w określony sposób

Umowa leasingu umożliwia korzystanie z cudzej rzeczy w określony sposób. Może to polegać wyłącznie na używaniu rzeczy lub używaniu i jeszcze dodatkowo na pobieraniu z niej pożytków.

Umowę zawiera finansujący, który jest leasingodawcą ze zbywcą. Finansujący zobowiązuje się w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w umowie, a następnie oddać ją korzystającemu, który jest leasingobiorcą do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony. W zamian otrzymuje ratalne opłaty, które są ratami leasingowymi o wysokości uzgodnionej przez strony w umowie leasingu.

Z kolei korzystający zobowiązuje się do zapłaty finansującemu wynagrodzenia pieniężnego w uzgodnionych ratach. Powinno być ono równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.

Umowa leasingu jest więc umową odpłatną i wzajemną, a także wywołuje skutki, które nakładają zobowiązania na obie strony. Dodatkowo można w niej też zastrzec możliwość przeniesienia własności rzeczy.

Odpłatną i wzajemną umowę leasingu zawierają dwie strony: finansujący i korzystający. Finansującym jest zazwyczaj profesjonalny przedsiębiorca, który w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa podejmuje się czynności leasingowych.

Wprawdzie nie musi wyłącznie prowadzić działalności leasingowej, ale wymaga się, aby nie robił tego wyłącznie sporadycznie lub okazjonalnie.

Drugą stroną umowy jest korzystający, czyli każdy kto ma zdolność prawną. Może nim być zarówno konsument jak i przedsiębiorca.

Wyleasingować można tylko rzeczy. Natomiast przedmiotem leasingu nie mogą być prawa na przykład majątkowe lub autorskie, a także udziały w spółce z o.o. lub papiery wartościowe. Nie mogą to być również zespoły rzeczy i praw, czyli na przykład gospodarstwa rolne.

Wśród prawników kontrowersje wywołuje możliwość wyleasingowania przedsiębiorstwa. Nie dopuszczają takiej możliwości przepisy regulujące leasing i zawarte w kodeksie cywilnym. Natomiast skorzystanie z umowy leasingu jest możliwe na podstawie przepisów ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji, które są przepisami szczególnymi w stosunku do unormowań zawartych w kodeksie cywilnym.

Aby doszło do wyleasingowania rzeczy, musi nastąpić wydanie jej korzystającemu przez finansującego. W ten sposób zostaje przeniesione władztwo nad tą rzeczną, co z kolei umożliwia korzystanie z niej. Razem z rzeczą finansujący musi wydać odpis umowy ze zbywcą oraz odpisy innych dokumentów, które dotyczą tej umowy, np. dokumentu gwarancyjnego co do jakości rzeczy, który otrzymał od zbywcy lub od producenta. Gdy przedmiotem umowy leasingu są ruchomości, to wydaje się również atesty i certyfikaty, natomiast w razie wyleasingowania nieruchomości - mapy, wyciągi geodezyjne i odpisy z ksiąg wieczystych.

Zawierając umowę leasingu strony same decydują o tym, jak długo będzie ona trwała. Zawierając ją na czas określony mogą wskazać konkretną datę kalendarzową, czyli dzień w którym nastąpi zakończenie, lub określi czas trwania umowy w dniach, tygodniach, miesiącach lub latach lub w inny niebudzący wątpliwości sposób (np. do końca pierwszego kwartału 2012 r.).

Podczas trwania umowy leasingu korzystający powinien uiszczać w ratach wynagrodzenie. Jego wysokość powinna zostać ustalona w ten sposób, aby korzystający zwrócił finansującemu przynajmniej koszt nabycia wyleasingowanej rzeczy. W praktyce wynagrodzenie to zostaje ustalone w kwocie przewyższającej tę wartość, ponieważ jeszcze dodatkowo wliczany jest do niej również zysk finansującego.

Korzystający płaci raty leasingowe we wskazanych w umowie terminach. Może się jednak zdarzyć, że rzecz nie zostanie mu wydana w terminie, co do którego strony wcześniej się umówiły. Gdy nastąpiło to na skutek okoliczności, za które odpowiedzialność ponosi korzystający, to wówczas mimo, że nie otrzymał rzeczy, powinien płacić raty w ustalonych wcześniej terminach. Korzystający ponosi odpowiedzialność za własne działanie bądź zaniechanie, a także za postępowanie swoich pomocników, wykonawców i przedstawiciela ustawowego.

Natomiast w takiej sytuacji na finansującym ciąży obowiązek udowodnienia, że za nie wydanie rzeczy odpowiada korzystający. Zdarza się jednak, że nie wydanie rzeczy spowoduje zwłoka finansującego. Wtedy finansujący ma prawo domagać się wykonania zobowiązania, naprawienia szkody, a nawet odstąpienia od umowy leasingu.

@RY1@i02/2011/062/i02.2011.062.050.006b.001.jpg@RY2@

W leasing można wziąć rzeczy ruchome i nieruchomości, z tym, że ruchome powinny być zindywidualizowane. Mogą to być również rzeczy złożone np. maszyny i urządzenia, które stanowią ciąg technologiczny, a także zbiory rzeczy, wyodrębnione części rurociągu ciepłowniczego.

Małgorzata Piasecka Sobkiewicz