Pełnomocnictwo szczególne

Sąd I instancji wezwał pełnomocnika powoda do uzupełnienia braków formalnych zażalenia pod rygorem jego odrzucenia. Chodziło o złożenie właściwego pełnomocnictwa substytucyjnego odpowiadającego wymogowi z art. 426 k.p.c. Zgodnie z treścią tego przepisu do reprezentowania strony w postępowaniu o rozwód konieczne jest pełnomocnictwo do prowadzenia danej sprawy z podaniem jej przedmiotu. Adwokat Piotr P. złożył jednak to samo pełnomocnictwo substytucyjne ogólne. Upoważniało ono adwokata Tomasza W. do zastępowania go we wszystkich sprawach przed sądami, prokuraturami, organami administracji we wszystkich instancjach lub komornikami. Zdaniem sądu okręgowego w sprawach małżeńskich substytucja powinna jednak uwzględniać treść art. 426 k.p.c. Uznając, że wskazany brak formalny nie został uzupełniony, odrzucił zatem zażalenie. Powód zaskarżył także to postanowienie, wskazując, że w omawianym przepisie nie ma mowy o substytucji. Skarżący podniósł również, że pełnomocnik powoda załączył do pozwu pełnomocnictwo szczególne, a więc spełnił wymóg kodeksowy.

Sąd apelacyjny oddalił zażalenie, uznając je za bezzasadne. W ocenie SA wprowadzenie przez ustawodawcę tak rygorystycznych zasad w sprawach małżeńskich oznacza, że obowiązują one także w razie korzystania z uprawnienia do udzielenia dalszego pełnomocnictwa innemu adwokatowi lub radcy prawnemu. Substytucja stanowi zatem umocowanie będące pochodną pełnomocnictwa. Musi więc odpowiadać szczególnym wymogom co do jego treści. Sąd przypomniał, że pojęcie substytucji ma charakter pozakodeksowy. W procedurze cywilnej używa się bowiem określenia "dalsze pełnomocnictwo".

Zgodnie z precyzyjnymi regulacjami, może ono być zawsze udzielone. Wszelkie dalsze pełnomocnictwa powinny być jednak oceniane wyłącznie przez pryzmat przepisów kodeksowych. Z powyższych względów, Sąd Apelacyjny orzekł o oddaleniu zażalenia jako bezzasadnego.

Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt. I ACz 259/09

Agnieszka Bobowska

@RY1@i02/2011/029/i02.2011.029.183.015b.001.jpg@RY2@

Tomasz Grzegorzewski | radca prawny, Chałas i Wspólnicy Kancelaria Prawna, Oddział w Gdańsku

Orzeczenie sądu apelacyjnego skłania do analiz w zakresie nawet szerszym, niż wynikałoby to z komentowanej sprawy. Sąd apelacyjny rozpatrzył kwestię konfliktu pomiędzy blankietowo udzieloną substytucją a przepisem wymagającym udzielenia pełnomocnictwa konkretnie do danej sprawy. Rozważania SA mają jednak walor ogólny. Jak słusznie zauważył sąd apelacyjny, trudno mówić o "dalszym pełnomocnictwie" w sprawie, do której udzielone ono zostało jeszcze przed uzyskaniem pełnomocnictwa do jej prowadzenia. Rodzi się więc pytanie, czy nawet w sprawach, w których dopuszczalna jest reprezentacja na podstawie pełnomocnictwa ogólnego, substytut może skutecznie uzasadnić swoje uczestnictwo na podstawie "dalszego pełnomocnictwa", które jest pełnomocnictwem chronologicznie wcześniejszym. Pozostaje więc życzyć wszystkim profesjonalnym pełnomocnikom, aby z ostrożną rezerwą oceniali udzielane im blankietowe pełnomocnictwa substytucyjne.

KONTAKT agnieszka.bobowska@infor.pl