Czy trzeba uiścić dwie opłaty sądowe

Tak. Ciąży na nim taki obowiązek.

Powództwo wzajemne jest dopuszczalne, jeżeli roszczenie wzajemne pozostaje w związku z roszczeniem powoda lub nadaje się do potrącenia. W przypadku jego wytoczenia następuje w istocie połączenie dwóch samodzielnych procesów. Nie zmienia tego okoliczność, iż rozstrzygnięcie w tych dwóch sprawach znajduje się w tym samym wyroku.

Z tych względów w orzecznictwie przyjmuje się, że apelację dotyczącą rozstrzygnięcia o powództwie głównym i wzajemnym należy traktować jako dwie apelacje podlegające oddzielnym opłatom (postanowienie SN z 16 lutego 2007 r., II PZ 81/06, OSNP 2008/9-10/135). Co do każdej z nich trzeba oddzielnie wskazać wartość przedmiotu zaskarżenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 25 listopada 2011 r., V CSK 89/11, LEX 1102550).

W sprawach z zakresu prawa pracy, w których wartość przedmiotu sporu nie przewyższa 50 000 zł, od apelacji pobiera się opłatę w kwocie 30 zł. Jeżeli wartość przedmiotu sporu przekracza 50 000 zł, od apelacji trzeba uiścić opłatę stosunkową w wysokości 5 proc. wartości przedmiotu zaskarżenia. W przypadku gdy wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest wyższa niż 50 000 zł, ale wartość przedmiotu sporu określona w pozwie przekraczała tę kwotę, trzeba uiścić opłatę stosunkową od podanej wartości przedmiotu zaskarżenia (por. uchwała SN z 5 grudnia 2007 r., II PZP 6/07, OSNP 2008/7-8/89).

W sytuacji opisanej w pytaniu jeśli wartości przedmiotów sporu określone w pozwie głównym i wzajemnym nie przekraczały 50 000 zł, czytelnik, składając apelację, powinien więc uiścić opłatę w łącznej wysokości 60 zł.

Rafał Krawczyk

sędzia Sądu Okręgowego w Toruniu

Podstawa prawna

Art. 204 ustawy z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. nr 43, poz. 296 z późn. zm.).

Art. 35 ust. 1 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 90, poz. 594 z późn. zm.).