Wdowiec może zawrzeć związek małżeński z siostrą swojej zmarłej żony
Po śmierci żony dużo czasu spędzam z jej siostrą, która jest stanu wolnego. Zaczęliśmy się zastanawiać, czy nie sformalizować naszego związku. Ale podobno nie możemy tego zrobić, bo jesteśmy powinowatymi. Czy to prawda? - pyta pan Janusz.
Rzeczywiście pan Janusz i siostra jego zmarłej żony są powinowatymi, bo powinowactwo powstaje pomiędzy małżonkiem a krewnymi współmałżonka.
W odróżnieniu od pokrewieństwa jest wyłącznie węzłem prawnym, ale oblicza się je również poprzez stopnie i linie. Nasz czytelnik jest szwagrem dla siostry zmarłej żony, więc łączy ich powinowactwo II stopnia w linii bocznej (tj. z rodzeństwem rodzonym lub przyrodnim byłego małżonka). Nie ma zatem przeszkód prawnych, by zawarli małżeństwo. Polskie prawo zabrania zawierania związku małżeńskiego z powinowatym w linii prostej. Tu znajdują się osoby pochodzące jedna od drugiej - przodkowie i potomkowie - rodzice, dziadkowie, dzieci, wnuki oraz wszystkie wcześniejsze i następne pokolenia następujące po sobie. Zatem teść i teściowa są powinowatymi pierwszego stopnia w linii prostej, tak jak synowe i zięciowie. Nie może też zawrzeć związku małżeńskiego wdowiec z córką zmarłej żony pochodzącą z pierwszego jej małżeństwa (ojczym z pasierbicą).
Relacje te bowiem trwają pomimo ustania małżeństwa, nie wygasają ani po rozwodzie, ani po śmierci jednego z małżonków. Po śmierci syna córka-wdowa pozostanie nią dla teściów, nawet jeżeli zawrze kolejny związek małżeński i będzie miała kolejnych teściów, czyli kolejnych nowych powinowatych. Węzły wygasają wyłącznie w przypadku unieważnienia małżeństwa (wtedy przyjmuje się, że małżeństwo nie istniało, w związku z czym nie może wywierać wpływu na inne osoby).
W wyjątkowych przypadkach powinowaci I stopnia w linii prostej mogą wystąpić do sądu rodzinnego i opiekuńczego o zezwolenie na zawarcie małżeństwa. Muszą przy tym wykazać ważne powody, które w kodeksie rodzinnym nie są szczegółowo wymienione. Sąd opiekuńczy bierze pod uwagę sytuację osobistą osób ubiegających się o zezwolenie, ich wiek, a zwłaszcza różnicę wieku, a także wszelkie inne okoliczności istotne z punktu widzenia konkretnej sprawy.
Renata Żaczek
Podstawa prawna
Art. 14, art. 617 i 618 ustawy z 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 788).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu