Jak urząd pracy powinien realizować indywidualny plan działania

Urząd pracy ma obowiązek przygotowywania indywidualnego planu działania (IPD) dla osób bezrobotnych pozostających nieprzerwanie w rejestrze przez okres co najmniej 180 dni od dnia rejestracji. W ramach IPD mogą zostać wykorzystane niezbędne instrumenty rynku pracy, jeżeli określona osoba jest uprawniona do skorzystania z nich. Przy opracowaniu IPD urząd pracy powinien zawsze uwzględniać rodzaje i efekty działań, jakie wcześniej zrealizowane zostały na rzecz danej osoby. Miarą pomyślnej realizacji IPD jest wykreślenie bezrobotnego lub poszukującego pracy z rejestru prowadzonego przez urząd pracy, na skutek podjęcia przez niego odpowiedniej pracy albo działalności gospodarczej.

Przepisy nie ograniczają powiatowym urzędom pracy możliwości przygotowywania indywidualnego planu działania wcześniej niż przed upływem określonego w przepisie terminu. Nie określono również żadnych warunków co do okresu, w jakim IPD musi zostać zrealizowany. Ustawa nakłada tylko na powiatowe urzędy pracy obowiązek opracowania IPD w ciągu 30 dni. Przy realizacji tego obowiązku powiatowy urząd pracy może korzystać z pomocy centrum informacji i planowania kariery zawodowej funkcjonującego w ramach wojewódzkiego urzędu pracy, które jest zobowiązane do współdziałania z powiatowymi urzędami pracy w przygotowaniu i realizowaniu IPD.

Przepis art. 40 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia (...) mówi o organizacji szkoleń w formie kursu obejmującego przeciętnie nie mniej niż 30 godzin zegarowych w tygodniu, stanowi doprecyzowanie zasad organizacji szkoleń przez powiatowe urzędy pracy. Celem tak sformułowanego przepisu jest intensyfikacja szkoleń i przeciwdziałanie nieuzasadnionemu wydłużaniu tej formy aktywizacji przez np. organizację szkoleń w systemie weekendowym. Przepis ten dotyczy zarówno organizacji szkoleń grupowych, jak i szkoleń indywidualnych, ale należy zaznaczyć, że ma on charakter przepisu ogólnego, który nie obowiązuje w przypadku przepisów szczególnych określających warunki organizacji specyficznych szkoleń, np. szkoleń w zawodach regulowanych, gdzie program szkolenia, w tym wymiar i rozkład godzin szkolenia, określa minister właściwy dla danego zawodu. Przykładem takich szkoleń są szkolenia uprawniające do prowadzenia pojazdów, gdzie nauka jazdy nie może przekraczać dwóch lub trzech godzin dziennie. Ale nawet w takim przypadku urząd pracy powinien podejmować próby negocjowania umów z instytucjami szkoleniowymi w celu zwiększenia intensywności szkoleń, np. ustalając w umowie szkoleniowej, że zajęcia teoretyczne dla kierowców będą odbywać się w tym samym tygodniu co praktyczna nauka jazdy, co umożliwi zwiększenie tygodniowego wymiaru godzin szkolenia.

W przypadku kierowania osób bezrobotnych na szkolenia przez nich wskazane (tzw. szkolenia indywidualne) powiatowy urząd pracy powinien podejmować próby wyszukiwania takich ofert szkoleniowych, które spełniają ustawowy wymóg przeciętnego, 30-godzinnego wymiaru godzin szkolenia. Jeżeli takich ofert nie ma, to można osobę skierować na szkolenie niespełniające tego wymogu, tj. szkolenie o krótszym tygodniowym wymiarze godzin. Jednak będzie to skutkowało koniecznością proporcjonalnego zmniejszenia kwoty przysługującego stypendium.

W odniesieniu do szkolenia z zakresu umiejętności poszukiwania pracy organizowanego w klubach pracy nie ma zastosowania wymóg określony w art. 40 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia (...), zgodnie z którym szkolenie odbywane w formie kursu musi być realizowane według planu nauczania obejmującego przeciętnie nie mniej niż 30 godz. zegarowych w tygodniu. Przepisy dotyczące konkretnie szkolenia w klubie pracy wyłączają je z tej ogólnej normy.

Szczegółowe warunki realizacji tego szkolenia określają normy prawne zamieszczone w rozporządzeniu ministra pracy i polityki społecznej z 2 marca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków prowadzenia przez publiczne służby zatrudnienia usług rynku pracy - Dz.U. nr 47, poz. 315 (na podstawie odpowiedzi na interpelację nr 9181).

KW

Podstawa prawna

Art. 34a ust. 3 i art. 40 ust. 4 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 ze zm.).