Jakie prawa ma pacjent w razie pogorszenia zdrowia
W stanach nagłych, czyli wtedy kiedy życie lub zdrowie pacjenta jest zagrożone, świadczenie powinny być udzielane bezzwłocznie i bez skierowania.
Pacjent ma prawo wezwać pogotowie ratunkowe, gdy dojdzie do nagłego pogorszenia stanu zdrowia. Może to zrobić w sytuacji, gdy np. ktoś z rodziny (np. dziecko) traci przytomność, pojawiają się nagłe bóle głowy, kręgosłupa, dochodzi do poparzenia lub krwawienia. Zgłoszenie przyjmuje dyspozytor medyczny. Osoba, która dokonuje wezwania, musi w jak najbardziej dokładny sposób przekazać mu niezbędne informacje - np. dokładny adres, pod który ma przyjechać karetka, powód wezwania, kto potrzebuje pomocy (dziecko, osoba starsza), czy przyjmuje na stałe jakieś leki.
Nie w każdym przypadku pogorszenia stanu zdrowia (np. przeziębienie) należy od razu wzywać karetkę czy jechać na izbę przyjęć w szpitalu. W pierwszej kolejności należy udać się do lekarza rodzinnego. Jeżeli do pogorszenia stanu zdrowia dojdzie w nocy lub w dzień świąteczny (np. w niedzielę) należy udać się do przychodni, która w takie dni pełni dyżur. Informacja o tym, jaka to placówka i gdzie się mieści, musi być wywieszona w przychodni lub gabinecie lekarza rodzinnego, do którego pacjent jest zapisany. Jeżeli stan zdrowia ulega nagłemu pogorszeniu należy udać się do najbliższego szpitala. Tam pomoc zostanie udzielona w szpitalnej izbie przyjęć.
W stanach nagłych świadczenia opieki zdrowotnej udzielane są niezwłocznie. To oznacza, że pacjent nie musi mieć żadnego skierowania. W sytuacji gdy szpital odmówi przyjęcia pacjenta, musi mu zostać przekazana informacja o innej placówce, która go przyjmie. Jeżeli lekarz tego nie robi, powinien domagać się jej pacjent. Jest to bardzo ważne np. w przypadku rodzącej kobiety. Jeżeli szpital twierdzi, że nie może jej przyjąć, bo nie ma miejsc, to powinien skierować ją do innej placówki. W sytuacjach zagrożenia zdrowia lub życia, jeżeli w najbliższej okolicy nie ma publicznej placówki działającej na podstawie umowy z NFZ, pacjent może również skorzystać z pomocy prywatnego szpitala. Tam zostanie udzielona mu pomoc w niezbędnym zakresie. W takiej sytuacji pacjent nie powinien być obciążony kosztami leczenia.
dominika.sikora@infor.pl
Art. 19 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. z 2008 r., Dz.U. nr 164, poz. 1027).
Art. 3 ustawy z 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz.U. nr 191, poz. 1410 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu