Jakie warunki musi spełniać droga publiczna
Skorzystanie przez radę gminy z uprawnienia do zaliczenia drogi wewnętrznej do kategorii dróg gminnych nie jest uzależnione od spełnienia przez nią warunków technicznych.
Czytelnik prowadzi działalność gospodarczą na nieruchomości położonej przy drodze wewnętrznej. Gmina po uzyskaniu pozytywnej opinii przez zarząd powiatu zaliczyła tę drogę do kategorii dróg gminnych. Czytelnik obawia się, że zakwalifikowanie drogi wewnętrznej do dróg publicznych utrudni mu dostęp do nieruchomości, w której prowadzona jest jego firma.
- Moim zdaniem ukształtowanie działki nie pozwala na uzyskanie przez drogę wewnętrzną parametrów technicznych, jakie powinna spełniać droga publiczna. Czy niespełnienie warunków technicznych przez tę drogę umożliwia zmianę jej kategorii - pyta pan Maciej z Legnicy.
W myśl art.7 ust.1 i art.8 ustawy z 21 marca 1985 r. o danych publicznych (t.j. Dz.U z 2007 r. nr 19, poz.115 z późn. zm.) do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z wyłączeniem dróg wewnętrznych. Służą one lokalnym potrzebom. Stanowią własność gminy, która ma obowiązek łożenia na ich utrzymanie. Uprawnienie do zaliczenia do tej kategorii dróg ma rada gminy, która dokonuje tego w formie uchwały po zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu (art.7 ust.2 ustawy). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) w wyroku z 8 czerwca 2011 r. (I OSK 481/11) skorzystanie przez radę gminy z uprawnienia do zaliczenia drogi do kategorii dróg gminnych nie jest uzależnione od spełnienia przez nią warunków technicznych określonych w rozporządzeniu ministra transportu i gospodarki morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U nr 43, poz.430 z późn. zm.). Te przepisy są przepisami wykonawczymi do prawa budowlanego i mają zastosowanie tylko do budowy drogi publicznej.
W orzeczeniu tym NSA wyjaśnił także, że zaliczenie drogi wewnętrznej do kategorii dróg publicznych nie ma wpływu na uwzględnienie jej w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego czy w planie zagospodarowania przestrzennego.
Przeszkodą nie jest także sam brak powyższego planu. Zgodnie bowiem z art. 9 ust. 4 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 z późn. zm.) ustalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych, którego ustalenia muszą być zgodne z ustaleniami studium. Nie mają one wpływu na kompetencje organów gminy wynikające z art.7 ust.1 ustawy. To samo dotyczy braku planu zagospodarowania przestrzennego.
Art. 7 ust. 1 ustawy z 21 marca 1985 r. o danych publicznych (t.j. Dz.U z 2007 r. nr 19, poz. 115 z późn. zm.).
Wyrok NSA z 8 czerwca 2011 r., I OSK 481/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu