Jak w karnawale zorganizować zabawę zgodnie z prawem

Czy ochroniarz może legitymować

@RY1@i02/2012/016/i02.2012.016.18300150f.811.jpg@RY2@

Członkowie służb porządkowych są uprawnieni nie tylko do legitymowania uczestników imprezy masowej, lecz także do przeszukania ich odzieży i bagażu. W przypadku wykrycia przy nich niebezpiecznych przedmiotów muszą je odebrać i przekazać sprawcę policji. Do obowiązków służb porządkowych i informacyjnych należy również kontrola ubioru i bagażu osób przebywających na imprezie. Przy czym w przypadku przeglądania odzieży rozporządzenie wymaga, by sprawdzenie zostało dokonane przez członka służby porządkowej lub członka służby informacyjnej tej samej płci co osoba kontrolowana. Dodatkowo gdy w trakcie kontroli bagażu lub ubrania zostaną znalezione przedmioty, których posiadanie lub wnoszenie na imprezę jest niedozwolone, członek służby porządkowej musi odmówić wpuszczenia takiej osoby na teren organizowanego wydarzenia lub usunąć ją z jej terenu. Zbliżona procedura obowiązuje w przypadku zachowania niezgodnego z regulaminem imprezy lub regulaminem obiektu (terenu). W końcu służby porządkowe (informacyjne) mają prawo do usunięcia z terenu przeprowadzanej imprezy tych uczestników, którzy swoim zachowaniem zakłócają porządek publiczny. Przedtem muszą jednak wezwać ich do dobrowolnego opuszczenia miejsca zabawy. Przepisy uprawniają także członków służby porządkowej lub informacyjnej do ujęcia danej osoby. Prawo to przysługuje wówczas, gdy podczas sprawdzenia bagażu lub ubrania uczestnika imprezy znaleziona została u niego broń lub inne niebezpieczne przedmioty. Po zatrzymaniu członek służby porządkowej lub informacyjnej odbiera też niebezpieczny przedmiot i przekazuje go policji.

Podstawa prawna

Par. 5-8 rozporządzenia Rady Ministrów z 30 sierpnia 2011 r. w sprawie wymogów, jakie powinni spełniać kierownik do spraw bezpieczeństwa, służby porządkowe i służby informacyjne (Dz.U. nr 183, poz. 1087).

Czy regulamin jest obowiązkowy

@RY1@i02/2012/016/i02.2012.016.18300150f.812.jpg@RY2@

Organizacja każdej imprezy masowej wiąże się z koniecznością dopełnienia wielu wymagań formalnych. W tym również tych związanych z zagwarantowaniem bezpieczeństwa uczestniczących w niej osób, ochrony porządku publicznego oraz zabezpieczenia przedsięwzięcia pod względem medycznym. To jednak nie wszystko. Organizator musi zadbać także o to, aby stan techniczny obiektów budowlanych wraz ze służącymi tym obiektom instalacjami i urządzeniami technicznymi, w szczególności przeciwpożarowymi i sanitarnymi, odpowiadał wymaganiom określonym w przepisach. Ma on również obowiązek zapewnić m.in. udział służb porządkowych i pomoc medyczną oraz wyznaczyć drogi ewakuacyjne. Ważnym obowiązkiem organizatora jest także konieczność opracowania i udostępnienia osobom uczestniczącym w imprezie masowej regulaminu obiektu (terenu) oraz regulaminu imprezy masowej zawierającego warunki uczestnictwa i zasady zachowania się osób na niej obecnych. Oczywiście nie musi polegać to na wręczeniu każdej z bawiących się własnego egzemplarza obowiązujących zasad. Wystarczy, że zostaną one zamieszczone w miejscu, w którym każdy bez trudu będzie mógł się z nimi zapoznać. Coraz częściej w praktyce spotyka się również przygotowywane przez organizatora wyciągi z regulaminu. Zawierają one jego najważniejsze postanowienia i najczęściej umieszczane są na bilecie wstępu na daną imprezę. Dodatkowo organizator musi opracować instrukcję postępowania w przypadku powstania pożaru lub innego zagrożenia w miejscu i w czasie imprezy masowej.

Podstawa prawna

Art. 6 ustawy z 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz.U. nr 62, poz. 504 z późn. zm.).

Czy wójt może przerwać zabawę

@RY1@i02/2012/016/i02.2012.016.18300150f.813.jpg@RY2@

Wójt, burmistrz i prezydent miasta mogą kontrolować zgodność przebiegu imprezy masowej z warunkami określonymi w zezwoleniu (w przypadku imprezy masowej podwyższonego ryzyka mają nawet taki obowiązek). W ramach kontroli upoważnieni przedstawiciele organu wydającego zezwolenie na organizację imprezy mogą żądać od organizatora informacji, dokumentów i danych niezbędnych do sprawowania kontroli. Mają też prawo do swobodnego wstępu i lustracji miejsca przeprowadzania imprezy masowej i innych pomieszczeń związanych z nią bezpośrednio. W końcu mogą żądać od osób działających w imieniu i na rzecz organizatora udzielenia informacji w formie ustnej i pisemnej. W przypadku stwierdzenia niespełnienia przez organizatora warunków określonych w zezwoleniu szef gminy powinien wydać decyzję o przerwaniu imprezy masowej. Powinna mieć ona również rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzję należy doręczyć organizatorowi w terminie 7 dni od dnia przerwania imprezy. Zarówno od decyzji o odmowie wydania zezwolenia, jak i o zakazie przeprowadzenia imprezy masowej przysługuje odwołanie do samorządowego kolegium odwoławczego (SKO). SKO rozpatruje je w terminie czterech dni od dnia jego wniesienia.

Podstawa prawna

Art. 31-32 ustawy z 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz.U. nr 62, poz. 504 z późn. zm.).

Czy potrzebne jest zezwolenie

@RY1@i02/2012/016/i02.2012.016.18300150f.814.jpg@RY2@

Za masową imprezę artystyczno-rozrywkową uważana jest co do zasady taka impreza, gdzie liczba udostępnionych miejsc wynosi co najmniej 500 (w hali sportowej lub w innym budynku umożliwiającym przeprowadzenie imprezy masowej) lub co najmniej 1 tys. (na stadionie, w innym obiekcie niebędącym budynkiem lub na terenie umożliwiającym przeprowadzenie imprezy). Za masową imprezę artystyczno-rozrywkową może zostać uznana również dyskoteka. Jak podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, wszystkie duże imprezy sportowe, artystyczne i rozrywkowe muszą mieć zezwolenie władz miejskich na ich zorganizowanie. Także organizatorzy dużych dyskotek powinni mieć odpowiednie zezwolenia, ponieważ dyskoteka to impreza rozrywkowa, która służy odprężeniu, uprzyjemnia czas, bawi, rozwesela, stanowi przyjemność połączoną z wypoczynkiem, zabawę i relaks. Jest to więc rekreacja, czyli aktywny wypoczynek (wyrok z 17 maja 2005 r., sygn. akt II SA/Po 773/2003; LexPolonica nr 1314737). Ustawowo z obowiązku posiadania zezwolenia na organizację wyłączone są jednak pewne kategorie imprez. Chodzi głównie o spotkania organizowane m.in. w teatrach, domach kultury i galeriach sztuki lub w innych podobnych obiektach. Podobnie jest w przypadku imprez organizowanych w szkołach i placówkach oświatowych przez zarządzających tymi szkołami i placówkami, jak również w ramach współzawodnictwa sportowego dzieci i młodzieży. Zgody wójta nie trzeba także na organizowanie wydarzeń sportowych dla sportowców niepełnosprawnych czy o charakterze rekreacji ruchowej, ogólnodostępnym i nieodpłatnym, organizowanych na terenie otwartym. Podobnie jest w przypadku imprez zamkniętych organizowanych przez pracodawców dla pracowników. W pozostałych przypadkach masowa impreza artystyczno-rozrywkowa może odbyć się jedynie za zgodą wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwego ze względu na miejsce jej przeprowadzenia. O urzędowe zezwolenie należy wystąpić nie później niż na 30 dni przed planowanym terminem rozpoczęcia imprezy. W takim samym terminie organizator musi zwrócić się do właściwego miejscowo komendanta policji i komendanta Państwowej Straży Pożarnej, kierownika pogotowia ratunkowego i państwowego inspektora sanitarnego z wnioskiem o wydanie opinii o niezbędnej wielkości sił i środków potrzebnych do zabezpieczenia imprezy, zastrzeżeniach do stanu technicznego obiektu (terenu) oraz o przewidywanych zagrożeniach. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta wydaje zezwolenie albo odmawia jego wydania w terminie co najmniej 7 dni przed imprezą masową. Szef gminy ma obowiązek odmówić wydania zezwolenia m.in. w przypadku niespełnienia przez organizatora ustawowych obowiązków i wymogów bezpieczeństwa.

Podstawa prawna

Art. 3, 25, 29 ustawy z 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz.U. nr 62, poz. 504 z późn. zm.).

Czy gmina może wprowadzić zakaz

@RY1@i02/2012/016/i02.2012.016.18300150f.815.jpg@RY2@

Zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym rada gminy może ustalać zasady porządkowe tylko w zakresie nieuregulowanym w odrębnych ustawach. Dodatkowo musi to być niezbędne dla ochrony życia lub zdrowia obywateli oraz dla zapewnienia porządku, spokoju i bezpieczeństwa publicznego. W orzecznictwie przyjmuje się również, że przepisu tego nie można stosować rozszerzająco. Jak słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 11 maja 2011 r. (IV SA/Po 1033/2010 LexPolonica nr 2551430) ochrona porządku, spokoju, bezpieczeństwa publicznego poprzez wprowadzenie zakazu używania materiałów i środków pirotechnicznych w gminnej uchwale wkracza w zakres uregulowany art. 51 par 1 ustawy z 20 maja 1971 r. kodeks wykroczeń (Dz.U.z 2010 r. nr 46, poz. 275 z późn. zm.), co w praktyce oznacza, że wydanie przepisu porządkowego jest zbędne.

Zgodnie z nim, kto krzykiem, hałasem, alarmem lub innym wybrykiem zakłóca spokój, porządek publiczny, spoczynek nocny albo wywołuje zgorszenie w miejscu publicznym, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny. Równocześnie jak wskazał wojewoda kujawsko-pomorskiego (rozstrzygnięcie nadzorcze z 5 marca 2010 r., nr 3/2010), wobec istnienia powszechnie obowiązujących regulacji prawnych w tym zakresie trudno uznać wystąpienie wymaganej przez ustawę o samorządzie gminnym do wprowadzenia przepisów porządkowych przesłanki niezbędności ochrony życia lub zdrowia obywateli oraz zapewnienia bezpieczeństwa publicznego. Przesądza to o braku uprawnienia gminy do stanowienia przepisów porządkowych zakazujących używania materiałów pirotechnicznych na terenie gminy.

Podstawa prawna

Art. 40 ust. 3 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001, nr 142, poz. 1591 z późn. zm.).

Łukasz Sobiech

lukasz.sobiech@infor.pl