Na stokach i szlakach górskich będzie bezpieczniej

Osoby, które nie mają ukończonych 16 lat, muszą obowiązkowo mieć kask podczas jazdy na nartach lub snowboardzie - określa ustawa o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich, która weszła w życie 31 grudnia 2011 roku. Zgodnie z jej zapisami to rodzice, opiekunowie czy instruktorzy prowadzący zajęcia z młodymi narciarzami muszą dopilnować, by osoby do 16. roku życia jeździły w kaskach, w przeciwnym razie narażą się na karę grzywny, która może wynieść nawet 5 tys. zł.

Obowiązki zarządcy wyciągu

Zgodnie z nową ustawą grzywnę może dostać także osoba, która będzie jeździć na nartach czy snowboardzie w stanie nietrzeźwości lub po zażyciu narkotyków. Ponadto obsługa wyciągu i tras ma prawo odmówić wstępu, jeżeli narciarz będzie pod wpływem alkoholu lub narkotyków.

Na zarządcach terenów narciarskich spoczywa wiele nowych obowiązków. Przede wszystkim mają oni informować o zasadach korzystania np. z tras i wyciągów. Przy kasach biletowych i stacjach narciarskich muszą umieszczać mapy tras z poziomem ich trudności oraz informować o ich o zamknięciu i o panujących na nich warunkach śniegowych oraz pogodowych. Obowiązkowe są także tablice z instrukcjami dla narciarzy, jak w razie wypadku na stoku wezwać pomoc.

Zabezpieczenie i oznakowanie tras

Trasy muszą być też odpowiednio oznaczone i zabezpieczone. Przed przeszkodami, których nie można usunąć, np. głazy, trzeba postawić znak ostrzegawczy. Takie znaki muszą się znaleźć także w miejscach, w których prowadzone są prace konserwacyjne czy trwa sztuczne naśnieżanie stoku. W takich sytuacjach trzeba skorzystać ze znaków, które wprowadziło nowe rozporządzenie w sprawie określenia wzorów znaków nakazu, zakazu, informacyjnych i ostrzegawczych stosowanych do oznakowania w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich. Przykładowo do oznaczenia miejsca, w którym trwa sztuczne naśnieżanie, należy posłużyć się znakiem C-6 - żółty trójkąt z symbolem urządzenia naśnieżającego.

Nowe rozporządzenie zawiera też znaki zakazujące np. jazdy na sankach. Zarządca stoku może też ustawić znak zakazujący jazdy na nartach lub snowboardzie w określonym miejscu. Rozporządzenie określa też wzór znaku ostrzegającego o niebezpieczeństwie czy lawinach. Obsługa terenu narciarskiego musi odpowiednimi znakami (czerwone okrągłe) oznaczyć przebieg tras zjazdowych, a także ich granice (czerwone okrągłe znaki z białymi strzałkami pokazującymi, z której strony można jeździć).

Bezpieczeństwo na stokach

Zarządzający stokiem narciarskim ma też organizować i finansować działania ratownicze na swoim terenie. Ustawa dopuszcza, by do końca 2012 roku obowiązki ratownika narciarskiego mogli wykonywać także ratownicy medyczni, lekarze, pielęgniarki. Z tym że w przypadku zatrudniania takich osób właściciel wyciągu musi sam prowadzić rejestr wypadków na swoim terenie. Natomiast powierzając działania ratownicze np. ratownikom GOPR lub TOPR, może im zlecić prowadzenie rejestru. Dane o osobach, poszkodowanych, rodzajach urazów oraz o ratownikach udzielających pomocy będą przechowywane w rejestrze przez 10 lat.

Ustawa określa, by osoby przebywające w górach zapoznawały się z komunikatami lawinowymi oraz stosowały się do zaleceń wynikających z takiego zagrożenia. Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie określenia stopni zagrożenia lawinowego oraz odpowiadających im zaleceń dla ruchu osób prawdopodobieństwo zejścia lawiny podawane jest w pięciostopniowej skali. Przy dwóch pierwszych stopniach - niskim i umiarkowanym, nie ma ryzyka samoczynnego zsunięcia się śniegu. W pozostałych przypadkach lawinę może spowodować nawet pojedynczy narciarz. W przypadku trzeciego stopnia określanego jako znaczny rozporządzenie wskazuje, że poruszanie się w górach wymaga dużego doświadczenia oraz wiedzy pozwalającej ocenić możliwość zejścia lawiny. Przy czwartym stopniu - wysokim - wskazano, że poruszanie się w górach wymaga ekstremalnych umiejętności. Natomiast przy ostatnim, piątym, gdy ryzyko zejścia lawiny jest bardzo wysokie, poruszanie się w górach nie jest niemożliwe.

Stopnie trudności tras zjazdowych

- niebieski - maksymalny stopień nachylenia trasy wynosi 17 stopni

- czerwony - maksymalny stopień nachylenia trasy wynosi 22 stopnie

- czarny - maksymalny stopień nachylenia trasy wynosi powyżej 22 stopni

Ważne

Od 31 grudnia 2011r. pojazdy ratowników GOPR są uprzywilejowane w ruchu, by szybciej mogły dojechać do miejsca akcji ratunkowej

Łukasz Kuligowski

lukasz.kuligowski@infor.pl

Podstawa prawna

Art. 3, 4, 19 - 31 i 45 ustawy z 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich (Dz.U. nr 208, poz. 1241).

Rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych z 22 grudnia 2011 r. w sprawie określenia stopni zagrożenia lawinowego oraz odpowiadających im zaleceń dla ruchu osób (Dz.U. nr 299, poz. 1777).

Rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych z 29 grudnia 2011 r. w sprawie określenia wzorów znaków nakazu, zakazu, informacyjnych i ostrzegawczych stosowanych do oznakowania w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich (Dz.U. nr 295, poz. 1751).