Sprzedaż mieszkania nie usprawiedliwia wymeldowania syna

B.M., właścicielka mieszkania, wystąpiła z wnioskiem o wymeldowanie swojego syna A.M., który od 10 lutego 2010 r. przebywał w areszcie śledczym w G. Kobieta poinformowała, że ma zamiar zawrzeć przedwstępną umowę sprzedaży lokalu, a jej sporządzenie uzależnione jest od wymeldowania wszystkich osób.

Prezydent miasta G. na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 139, poz. 993 z późn. zm.) odmówił wymeldowania mężczyzny z pobytu stałego. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy o ewidencji ludności pobyt w areszcie śledczym jest traktowany jako pobyt czasowy i jako taki nie może być podstawą decyzji o wymeldowaniu.

Kobieta wniosła odwołanie. Wojewoda uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i orzekł o wymeldowaniu. Jego zdaniem, mimo iż pobyt w zakładzie karnym i aresztowanie nie pozwalają na wymeldowanie, to w sprawie pojawiło się wiele okoliczności świadczących o tym, że utrzymanie meldunku A.M. w mieszkaniu nie ma żadnego uzasadnienia.

Mężczyzna zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Wskazał, że lokal stanowi jego centrum życiowe i po opuszczeniu aresztu chciałby do niego powrócić, uchroni go to bowiem przed bezdomnością i umożliwi powrót do normalnego funkcjonowania na wolności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę mężczyzny.

Sędziowie podkreślili, że podjęcie prawidłowej decyzji o wymeldowaniu danej osoby z pobytu stałego w konkretnym lokalu wymaga ustalenia, czy opuszczenie przez tę osobę miejsca pobytu stałego miało charakter trwały i było dobrowolne i czy podmiot ten nie dopełnił obowiązku wymeldowania się. W niniejszej sprawie te okoliczności zostały odmiennie ocenione przez organy obu instancji, przy czym organ odwoławczy nie dokonywał własnych, dodatkowych ustaleń, a ograniczył się jedynie do odmiennej interpretacji i oceny dowodów już zebranych w sprawie.

Zdaniem sądu ważne sprawy życiowe matki mężczyzny, takie jak chęć sprzedaży mieszkania i przeniesienia się w inne miejsce, nie mają żadnego wpływu na ocenę, czy były przesłanki wymeldowania zgodne z art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności. Po stronie skarżącego, według sędziów, występują równie ważne względy życiowe (tj. niemożność uzyskania przerwy w odbywaniu kary itp.) przemawiające za utrzymaniem stałego zameldowania w mieszkaniu jego matki.

z 27 czerwca 2013 r., sygn. akt III SA/Gd 109/13

Podsumowanie

Organ gminy wydaje na wniosek strony lub z urzędu decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad trzy miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się.