Nakaz wypłaty spornej kwoty od inspekcji pracy tylko w sprawach oczywistych

Decyzja okręgowego inspektora pracy z wysokim prawdopodobieństwem jest zasadna. Z art. 11 pkt 7 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy (dalej: u.p.i.p.) wynika, że w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa pracy lub przepisów dotyczących legalności zatrudnienia właściwe organy PIP mogą nakazać pracodawcy wypłatę należnego wynagrodzenia za pracę, a także innego świadczenia przysługującego pracownikowi. Z kolei art. 33 ust. 1 pkt 1 u.p.i.p. stanowi, że w wyniku ustaleń w toku kontroli inspektor pracy wydaje odpowiednie decyzje, m.in. tę, o której mowa w art. 11 pkt 7. Nakaz wypłaty wynagrodzenia inspektor pracy może jednak wydać tylko wtedy, gdy z okoliczności jednoznacznie wynika, że wynagrodzenie przysługuje pracownikowi i nie zostało mu wypłacone. Natomiast gdy budzi to kontrowersje, zwłaszcza gdy strony odmiennie interpretują okoliczności albo jedna z nich wręcz zaprzecza ich wystąpieniu, jedynym kompetentnym organem do weryfikacji spornych roszczeń jest sąd pracy. PIP powołana jest bowiem jedynie do sprawowania nadzoru i kontroli przestrzegania prawa pracy. Nie może więc wkraczać w zakres kompetencji zastrzeżonych na rzecz sądów pracy. Ingerencja inspektora może zatem dotyczyć tylko sytuacji niespornych (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 stycznia 2010 r., sygn. akt I OSK 791/09, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 27 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 17/17).