Dowody zebrane po wydaniu decyzji urzędu bez znaczenia dla sądu

Sąd rozpatrujący skargę na postanowienie organu administracji publicznej nie bierze pod uwagę dowodów zgromadzonych już po wydaniu decyzji urzędu. Podkreślił to Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając kasację komendanta głównego policji. Odwołał się on od wyroku I instancji w sprawie uchylenia decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń. Komendant cofnął pozwolenie osobie, która figurowała w Krajowym Rejestrze Karnym (KRK). Strona została skazana za prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu.

Organ powołał się na ustawę o broni i amunicji (Dz.U. z 2012 r. poz. 576). Artykuły 15 i 18 przewidują, że uprawnienie należy cofnąć, m.in. jeśli dana osoba została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne. Szkopuł w tym, że orzeczenie wydał sąd belgijski. Informacje o zagranicznych rozstrzygnięciach przekazywane przez system ECRIS w momencie jego wydania nie obejmowały jeszcze danych o kwalifikacji prawnej czynu. Mimo złożenia przez stronę tłumaczenia wyroku, z którego wynikało, że zgodnie z tamtejszym prawem jest to jedynie wykroczenie, organ podtrzymał decyzję.

Wojewódzki sąd administracyjny, rozpatrując skargę, przyznał rację powodowi. Uznał, że ujawnienie czynu w KRK nie jest wystarczające dla cofnięcia pozwolenia na broń. Pozwany podniósł wtedy, że różnice wynikają z rozbieżności pojęciowych między polskim a belgijskim systemem prawa. U nas na przestępstwo składają się zbrodnie i występki, a tam występuje trójpodział takich czynów. Wykroczenie jest również kwalifikowane jako przestępstwo. Wyjaśnienia dotyczące specyfiki tłumaczenia, mimo iż były słuszne, okazały się jednak zbyt późne.

- Zadaniem sądów administracyjnych jest kontrola działania organu, który wydał skarżoną decyzję. Zasadą jest, że orzekają one na podstawie dowodów zgromadzonych do dnia wydania decyzji przez dany organ. Stwierdzają, czy dysponując zebranym materiałem, orzekł on właściwie. To, co dzieje się później, poza wyjątkami dotyczącymi bezczynności, nie ma wpływu na rozstrzygnięcie - wyjaśnia dr Kazimierz Bandarzewski, ekspert prawa administracyjnego z Uniwersytetu Jagiellońskiego.

NSA podkreślił, że dowody powinny być przedstawione w treści decyzji kończącej sprawę przed organem. A nie jak uczynił to komendant - w odpowiedzi na skargę. Sąd przyjął też uzasadnienie WSA, że kwalifikacji czynu jako przestępstwa powinno się dokonywać w odniesieniu do prawa obowiązującego w kraju, w którym nastąpiło skazanie. Niezbędne jest odniesienie do konkretnej kodyfikacji. Dopiero na tej podstawie można dokonać kwalifikacji prawnej czynu stanowiącego podstawę skazania. Nie jest istotne, czy polskie prawo penalizuje czyn popełniony za granicą.

Joanna Kowalska

joanna.kowalska@infor.pl

ORZECZNICTWO

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 czerwca 2014 r., sygn. akt II OSK 163/13.

Kto może się ubiegać o pozwolenie na broń www.GazetaPrawna.pl