Ustawa SUP w pytaniach i odpowiedziach, czyli co muszą wiedzieć oferujący plastikowe produkty
Już od 1 stycznia 2024 r. przedsiębiorcy działający w branżach, w których używane są opakowania jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, będą musieli pobierać od klientów dodatkową opłatę za te opakowania, którą przekażą na rachunki urzędów marszałkowskich. W związku z tym firmy już teraz muszą prowadzić ewidencję wspomnianych produktów ‒ zarówno wyprodukowanych, kupionych do dalszego przekazania, jak i wydanych użytkownikom końcowym. A do 15 marca 2024 r. będą składać sprawozdania na jej podstawie. Te i inne obowiązki nałożyła na nich obowiązująca od 24 maja br. ustawa z 14 kwietnia 2023 r. o zmianie ustawy o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 877; dalej: ustawa SUP). Implementowała ona regulacje tzw. dyrektywy SUP (nazywanej też dyrektywą plastikową), czyli dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/904 z 5 czerwca 2019 r. w sprawie zmniejszenia wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko (Dz.U. UE z 2019 r. L 155, s. 1). Wprowadziła zmiany w 11 ustawach. Jednak przepisy nie tłumaczą szczegółowo, kogo dotyczą nowe obowiązki. To sprawia, że wielu przedsiębiorców ma wątpliwości, czy muszą wykonywać ustawowe zadania związane z oznakowaniem produktu, finansowaniem publicznych kampanii edukacyjnych oraz odprowadzaniem opłaty za uprzątanie i zagospodarowanie odpadów. Jakie więc m.in. problemy z interpretacją przepisów sygnalizują przedsiębiorcy?
1. Nowelizacja ustawy z 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1903; ost.zm. Dz.U. z 2023 r. poz. 877; dalej: u.o.p.) wprowadza dwa podstawowe zakresy produktów objętych nowymi obowiązkami. Chodzi o produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych oraz narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne. Co konkretnie kryje się pod tymi pojęciami? Na czym polegają obowiązki przedsiębiorców?
Jednorazowe produkty z tworzyw sztucznych to – jak wskazuje art. 2 ust. 9e u.o.p. ‒ produkty, które w całości lub w części są wykonane z tworzyw sztucznych i nie zostały przeznaczone, zaprojektowane ani wprowadzone do obrotu po to, aby osiągnąć w ramach ich cyklu życia wielokrotne użycie przez zwrócenie ich w celu powtórnego napełnienia lub ponownego użycia do tego samego celu, do którego były pierwotnie przeznaczone. Przepisami zatem objęte są nie tylko przedmioty wykonane w całości z plastiku, lecz także zawierające pewną jego domieszkę. Ma to znaczenie w szczególności w przypadku jednorazowych kubków i talerzy. Jeżeli papierowy kubek jest laminowany cienką warstwą polietylenu – co jest praktyką dosyć powszechną – to na potrzeby nowych obowiązków uznaje się go za produkt z tworzywa sztucznego. Dla uniknięcia obowiązków wystarczające jest stosowanie wielorazowych zamienników lub produktów wykonanych całościowo z innych materiałów, takich jak papier i tektura albo otręby. Już obecnie obowiązuje zakaz wprowadzania do obrotu następujących produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych:
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.