Nie można zaskarżyć postanowienia Urzędu Patentowego

W świetle przepisów art. 3 par. 2 pkt 2 i art. 3 par. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 257 ustawy - Prawo własności przemysłowej brak jest podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie Urzędu Patentowego w zakresie uznania za prawidłowe pełnomocnictwa udzielonego przez stronę postępowania spornego.

Urząd Patentowy na rozprawie dotyczącej sprawy o unieważnienie patentu na wynalazek uznał za prawidłowe pełnomocnictwo udzielone przez wnioskodawcę i postanowił prowadzić postępowanie z udziałem pełnomocników. Spółka będąca uczestnikiem postępowania spornego wniosła na postanowienie o uznaniu pełnomocnictwa za prawidłowe skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie uzasadniając, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na rozprawie przed Urzędem Patentowym RP w toczącej się i niezakończonej sprawie o unieważnienie patentu i nie można go zaliczyć do tego typu postanowień, na które zgodnie z art. 3 par. 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 13, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) służy skarga do sądu. WSA odrzucił skargę spółki. W uzasadnieniu orzeczenia podał, że z zestawienia przepisów art. 3 par. 2 p.p.s.a., art. 257 ustawy z 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz.U. z 2003 r. nr 119, poz. 1117 ze zm., dalej p.w.p.), art. 255 p.w.p. i 256 ust. 1 p.w.p. wynika, że aby postanowienie wydane w toku rozpoznawania jednej z kategorii spraw wskazanych w art. 255 p.w.p. mogło być zaskarżone do sądu, musi ono spełniać warunki określone w art. 3 par. 2 p.p.s.a. Postanowienie UP wydane w przedmiotowej sprawie nie spełniało tych warunków. Sąd I instancji zauważył, że zaskarżone postanowienie rozstrzyga kwestię o charakterze incydentalnym, zaś argumentacja skarżącej może być wzięta pod uwagę przy rozpoznawaniu ewentualnej skargi na decyzję rozstrzygającą sprawę co do istoty. Spółka wniosła do NSA skargę kasacyjną.

NSA uznał skargę kasacyjną za niezasadną. Podkreślił, że przedmiotem postanowienia organu było uznanie pełnomocnictwa udzielonego przez wnioskodawcę za prawidłowe, a więc organ ten rozstrzygał kwestię wpadkową w stosunku do postępowania toczącego się w sprawie sprzeciwu od udzielonego patentu na wynalazek. NSA wskazał, że ustawową delegację kognicji sądów administracyjnych do kontroli decyzji i postanowień wydanych przez Urząd Patentowy w trybie postępowania spornego przewiduje art. 257 p.w.p. stanowiący, iż na decyzje oraz postanowienia tego organu przysługuje stronom skarga do sądu administracyjnego. Przepis ten ogranicza jednak zakres zaskarżalności rozstrzygnięć UP tylko do spraw, o których mowa w przepisie art. 255 p.w.p., a więc do spraw enumeratywnie wymienionych w punktach 1 do 9 ustępu 1 cytowanego przepisu. Żaden ze wskazanych punktów art. 255 ust. 1 p.w.p. nie stanowi o postanowieniach tego organu w przedmiocie uznania bądź nieuznania pełnomocnictwa udzielonego przez którąkolwiek ze stron postępowania spornego za prawidłowe. Przepisy ustawy - Prawo własności przemysłowej nie określają, w jakich kwestiach proceduralnych wydawane są postanowienia, i w tym zakresie, zgodnie z treścią przepisu art. 256 par. 1 tej ustawy, zastosowanie mają przepisy kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące postanowień. Zastosowanie zatem będzie miał przepis art. 141 par. 1 k.p.a. stanowiący, że na wydane w toku postępowania postanowienie stronie służy zażalenie, gdy kodeks tak stanowi.

Szczepan Borowski

asystent sędziego NSA