Biura rachunkowe będą musiały informować o podejrzanych transakcjach klientów
Podmioty usługowo prowadzące księgi będą musiały m.in. analizować przeprowadzane przez klientów transakcje. O tych, które są podejrzane, będą musiały informować generalnego inspektora informacji finansowej.
AGNIESZKA POKOJSKA
ANDRZEJ PARAFIANOWICZ*
Podmioty zajmujące się usługowym prowadzeniem ksiąg rachunkowych staną się wraz z wejściem w życie znowelizowanej ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu tzw. instytucjami obowiązanymi.
Przez przynajmniej rok zostały zwolnione z rejestracji transakcji tzw. ponadprogowych. Natomiast do ich głównych obowiązków będzie należeć stosowanie środków bezpieczeństwa finansowego, jak identyfikacja oraz weryfikacja klienta i beneficjenta rzeczywistego, monitoring przeprowadzanych transakcji, badanie źródła pochodzenia wartości majątkowych. Wiąże się to z koniecznością przygotowania przez nie tzw. procedur wewnętrznych i ustalenia sposobu wykonania obowiązków ustawowych w ciągu sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie nowelizacji. Ważnym elementem jest także analiza ryzyka pod kątem prania pieniędzy i finansowania terroryzmu oraz związane z tym obowiązki informowania generalnego inspektora informacji finansowej o podejrzeniu popełnienia takich czynów.
Każda instytucja obowiązana powinna opracować na podstawie analiz obszary ryzyka sprzyjające przestępczości. Przykładowe kryteria zostały wskazane w ustawie. Dodatkowo Ministerstwo Finansów uaktualni podręcznik Poradnik dla instytucji obowiązanych i jednostek współpracujących. Jest to pozycja skierowana do przedstawicieli instytucji obowiązanych i jednostek współpracujących w rozumieniu ustawy, której nowe wydanie uwzględnia zagadnienia nowelizacji ustawy, jak również zawiera uaktualnienia dotyczące m.in. metod i typologii prania pieniędzy w naszym kraju. Poradnik zostanie wydany do końca tego roku i nie będzie udostępniony za pośrednictwem strony internetowej Ministerstwa Finansów.
Przykładowo na te, które w ciągu kilku kolejnych lat podatkowych mimo wysokich deklarowanych przychodów osiągają minimalny dochód lub ponoszą straty. Dotyczy to szczególnie prowadzących działalność gospodarczą w tzw. branżach wysokiego ryzyka, takich jak np. obrót paliwami płynnymi, złomem, tekstyliami w szczególności z krajami Dalekiego Wschodu.
W procederze prania pieniędzy często wykorzystywane są także firmy prowadzące działalność gospodarczą w zakresie szeroko pojętej reklamy, usług doradczych, marketingu ze względu na trudną do jednoznacznego oszacowania wartość wykonywanych usług.
Również znaczący rozwój branży budowlanej - gdzie notuje się wysokie obroty - spowodował, że podmioty z tej branży coraz częściej wykorzystywane są do legalizacji środków pochodzących z działalności o charakterze przestępczym.
Baczniejszej uwagi wymagają także podmioty, których przychody w kolejnych latach podatkowych wzrastają gwałtownie, tj. o kilkaset procent w stosunku do roku poprzedniego.
Ocena działalności danego podmiotu pod kątem ewentualnego wykorzystywania go do prania pieniędzy powinna być połączona ze znajomością tendencji i sytuacji na rynku, na którym ten podmiot działa. Pozwoli to uniknąć sytuacji, w których raportowane do GIIF będą pomioty niezaangażowane w proceder prania pieniędzy.
Za niewykonanie obowiązków ustawowych przewidywane są kary finansowe - w wysokości do 750 tys. zł, a za brak obowiązku szkolenia - do 100 tys. zł.
@RY1@i02/2009/195/i02.2009.195.183.0004.001.jpg@RY2@
Fot. Wojciech Górski
Za niewykonanie obowiązków ustawowych biuro rachunkowe może zapłacić karę finansową w wysokości do 750 tys. zł - twierdzi Andrzej Parafianowicz
* Andrzej Parafianowicz
wiceminister finansów, generalny inspektor informacji finansowej, generalny inspektor kontroli skarbowej
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu