Cudzoziemiec szybciej uzyska zezwolenie na pracę na terenie Polski

Nowelizacja ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wprowadza nowe, uproszczone procedury związane z wykonywaniem legalnej pracy przez cudzoziemców. Poprzez usprawnienie procesu wydawania zezwoleń m.in. wyeliminowano instytucję przyrzeczenia zezwolenia na pracę, dostosowano regulację do nowych wyzwań gospodarczych, w szczególności zwiększającej się mobilności pracowników i zwiększającej się roli prowadzenia działalności gospodarczej w wymiarze transgranicznym, a także dostosowano ją do funkcjonowania Polski w obszarze Schengen.

Ustawa nowelizująca zmienia przepisy art. 87 - 90a. Zachowane są jednak zasadnicze elementy systemu dopuszczenia cudzoziemców do wykonywania pracy w Polsce, przede wszystkim nadal obowiązywać będzie zasada reglamentacji dostępu w oparciu o zezwolenia na pracę, których wydawanie jest uzależnione od sytuacji na rynku pracy.

Główne kierunki zmian to:

rozdzielenie procedury wydawania zezwoleń na pracę od procedur związanych z uzyskiwaniem wiz lub zezwoleń na zamieszkanie, z równoczesnym wskazaniem, że podstawą możliwości wykonywania pracy w Polsce jest legalny pobyt, a w określonych sytuacjach warunkiem legalnego wykonywania pracy jest posiadanie przez cudzoziemca zezwolenia na pracę,

przyspieszenie procedury tzw. testu rynku pracy oraz wprowadzenie możliwości uwzględnienia w wojewódzkich kryteriach wydawania zezwoleń na pracę cudzoziemców rezygnacji z testu rynku pracy w przypadku zawodów, w których jest odnotowywana przewaga liczby ofert pracy nad liczbą zarejestrowanych bezrobotnych i poszukujących pracy;

zdefiniowanie sytuacji oraz stworzenie odpowiednich procedur związanych z przepływem pracowników w celach innych niż podjęcie wykonywania pracy dla podmiotu polskiego, m.in. w ramach delegowania w celu świadczenia usługi eksportowej, delegowania do oddziału, delegowania wewnątrzkorporacyjnego lub wykonywania pracy na terytorium Polski na podstawie stosunku prawnego z podmiotem zagranicznym;

uproszczenie procedury tak, aby obsługa w urzędzie w przypadku dostarczenia kompletnego wniosku mogła trwać możliwie najkrócej,

wydłużenie okresu, na który mogą być wydawane zezwolenia, co sprzyjać będzie integracji cudzoziemców w społeczeństwie polskim.

W dodanym art. 88c określono przesłanki wydawania zezwolenia na pracę. Podstawową zasadą regulującą dopuszczenie do wykonywania pracy przez cudzoziemca jest jej charakter, zależny od potrzeb lokalnego rynku pracy. W tym celu głównymi kryteriami wydania zezwolenia na pracę cudzoziemca są: wykonywanie jej za wynagrodzeniem, zgodnym z wynagrodzeniem innych pracowników wykonujących prace na porównywalnym stanowisku lub o porównywalnym charakterze oraz informacja starosty potwierdzająca brak możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych pracodawcy w oparciu o zarejestrowanych bezrobotnych i poszukujących pracy. Przewidziano także sytuacje, w których wojewoda wydaje zezwolenie bez uwzględnienia opinii starosty. W stosunku do pracowników delegowanych, jako podstawowe uznano kryterium wysokości wynagrodzenia, które powinno być porównywalne z wynagrodzeniem przeciętnym w danym regionie, co ma na celu zapewnienie warunków uczciwej konkurencji między podmiotami polskimi i zagranicznymi.

W stosunku do wykonywania pracy członka zarządu zachowano obecnie stosowane kryteria odnoszące się do znaczenia pracodawcy dla lokalnego rynku pracy lub perspektywy jego rozwoju. W celu szerszego umożliwienia uczestnictwa w rynku pracy dla cudzoziemców kończących szkoły lub przebywających od dłuższego czasu w Rzeczypospolitej Polskiej przewidziano możliwość rezygnacji w ich przypadku z kryteriów dotyczących wysokości wynagrodzenia oraz sytuacji na lokalnym rynku pracy.