Przedsiębiorca powinien uzasadnić swój wniosek

Podmiot prowadzący działalność gospodarczą i posiadający profesjonalną obsługę finansową składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej, powinien przedstawić dokumenty określające jego aktualną sytuację finansową wraz z ekonomicznym uzasadnieniem strat, które mogą powstać w wyniku wykonania decyzji.

Przedsiębiorca wniósł do wojewódzkiego sądu administracyjnej skargę na decyzję dyrektora Izby Celnej w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego. Wraz ze skargą złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając swoją prośbę wskazał, że cofnięcie zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego jest tożsame z zakazem dalszej działalności, której wstrzymanie wywoła nieodwracalną szkodę w wysokości 1 mln złotych rocznie. Sąd I instancji odmówił wstrzymania wykonania decyzji. Podniósł, iż kryterium ocenne zawarte w art. 61 par. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę, jednak przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczy takich sytuacji, gdy decyzja administracyjna nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie decyzji spowodować może wystąpienie po stronie skarżącego szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem sądu uzasadnienie wniosku powinno odnosić się zatem do konkretnych okoliczności, które świadczą o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest celowe. WSA stwierdził, że przedsiębiorca podniósł jedynie, iż prowadzenie składu podatkowego stanowi nieodzowny element wykonywanej przez niego działalności gospodarczej i cofnięcie zezwolenia na prowadzenie tego składu jest równoznaczne z zaprzestaniem działalności, a to wiąże się z likwidacją miejsc pracy. W ocenie sądu, tego rodzaju argument nie przemawiał za przyjęciem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący oszacował, że nieodwracalna szkoda wynosić będzie 1 mln zł rocznie, jednak nie wskazał podstaw jej wyliczenia. Przedsiębiorca wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

NSA oddalił zażalenie. Zauważył, że stosownie do art. 61 par. 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z par. 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 par. 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części stanowi odstępstwo od generalnej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 par. 3 p.p.s.a. przesłanek. Ich wystąpienie musi wykazać wnioskodawca. Odnosząc się do zarzutów wnoszącego zażalenie NSA stwierdził, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie nie został uzasadniony z punktu widzenia ustawowych przesłanek. Skarżący nie uprawdopodobnił wskazanych przez siebie okoliczności, które miały uzasadniać twierdzenie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jak słusznie zauważył sąd I instancji, skarżący nie przedstawił wyliczeń dotyczących powstania w następstwie wykonania zaskarżonej decyzji szkody w wysokości 1 000 000 zł rocznie. Twierdzenia w tym przedmiocie powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi bądź wyliczeniami.

Postanowienie NSA z 1 grudnia 2009 r., sygn. akt II GZ 259/09

Szczepan Borowski

asystent sędziego NSA