Wewnętrzna sprzeczność planu przesądza o jego nieważności

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego stanowi podstawę rozstrzygnięć w sprawach indywidualnych, a zatem jego przepisy powinny być redagowane w sposób czytelny i niebudzący wątpliwości interpretacyjnych.

Rada Miejska Śmigla podjęła uchwałę nr L/523/10 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszarów lokalizacji siłowni wiatrowych - gmina Śmigiel, obszar Żegrówko-Morownica. Uchwałę podjęto na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) i art. 20 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 r., nr 80, poz. 717 z późn. zm.). W par. 12 ust. 4 uchwały określono, aby linią zabudowy utrzymać jako istniejącą linię zabudowy, jednak nie mniej niż 6 m od frontowej granicy działki. Analogicznie sytuacja przedstawia się w ustaleniach dla terenów oznaczonych w planie symbolem R, dla których w par. 13 ust. 2 pkt 3 uchwały nieprzekraczalną linię zabudowy określono w odległości 10 m od linii rozgraniczającej z terenami drogi/komunikacji, nie zaznaczając jej na rysunku planu. Z kolei w par. 8 ust. 6 pkt 4 uchwały ustalono, że w przypadku przyjęcia innego (w założonych granicach planu) rozmieszczenia elektrowni wiatrowych drogi dojazdowe dostosować do nowego układu.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym plan miejscowy sporządza się w skali 1:1000. W szczególnie uzasadnionych przypadkach dopuszcza się stosowanie map w skali 1:500 lub 1:2000. W przypadku planów miejscowych, które sporządza się wyłącznie w celu przeznaczenia gruntów do zalesienia lub wprowadzenia zakazu zabudowy, dopuszcza się stosowanie map w skali 1:5000.W odniesieniu do przedmiotowego planu organ nadzoru wskazał na naruszenie art. 16 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ponadto ze względu na małą czytelność części graficznej planu naruszono zasady sporządzenia planu określone w par. 8 ust. 1 rozporządzenia ministra infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. nr 164, poz. 1587), zgodnie z którym projekt rysunku planu miejscowego sporządza się w czytelnej technice graficznej zapewniającej możliwość wyłożenia go do publicznego wgląd. Dodatkowo organ nadzoru stwierdził, że w par. 11 ust. 3 uchwały dopuszczono między innymi lokalizację budynków. Natomiast dalsze zapisy planu w żaden sposób nie odnoszą się do parametrów zabudowy, tj. do wskaźnika powierzchni zabudowy, wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej, kąta nachylenia połaci dachowych oraz wysokości budynków. Ponadto w ocenie wojewody wątpliwości interpretacyjne budzi zapis par. 2 ust. 1 pkt 6 uchwały, w którym określono, że obowiązującymi ustaleniami planu są orientacyjne granice obszaru oddziaływania wirnika siłowni wiatrowych - strefa techniczna. Zapis wskazujący, że ustalenia są obowiązujące, wyklucza stosowanie granic jako orientacyjnych. Na podstawie takich zapisów trudno jednoznacznie stwierdzić, czy zaznaczona na rysunku planu strefa techniczna jest strefą obowiązującą, czy postulowaną.

Rozstrzygnięcie wojewody wielkopolskiego z 9 września 2010 r. KN.Le.5.0911- 217/10

Oprac. Hanna Wesołowska