Koordynator ratownictwa z trzyletnim stażem

Dyspozytor medyczny m.in. przyjmuje zgłoszenia od pacjentów, którzy potrzebują pomocy medycznej, bo ich stan zdrowia uległ pogorszeniu. Dotychczas wykonywanie tego zawodu przez okres dłuższy niż pięć lat (np. w przypadku lekarzy) powodowało utratę prawa wykonywania przez niego wyuczonego zawodu.

To oznacza, że chcąc powrócić do leczenia pacjentów, lekarz będący dyspozytorem medycznym musiał przejść dodatkowe szkolenie. Zgodnie z nowelizacja ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym (PRM), uchwalonej przez Sejm 22 października, zadania wykonywane przez dyspozytora medycznego są świadczeniami zdrowotnymi. Tym samym nowelizacja zapewni osobom pełniącym jego zadania kontynuację wykonywania zawodu medycznego (lekarza systemu, pielęgniarki systemu i ratownika medycznego).

Na nowelizacji ustawy o PRM skorzystają nie tylko dyspozytorzy medyczni, ale także lekarze pełniący funkcję koordynatorów ratownictwa medycznego. Zgodnie z wciąż obowiązującymi przepisami ustawy z 8 września 2006 r. o PRM (Dz.U. nr 191, poz. 1410 z późn.zm.), żeby pełnić taką funkcję, lekarz musi być lekarzem systemu (czyli z odpowiednią specjalizacją), który posiada co najmniej pięcioletnie doświadczenie zawodowe w pracy w szpitalnym oddziale ratunkowych lub w zespole ratownictwa medycznego.

Dzięki nowelizacji ustawy z 22 października do pełnia funkcji koordynatora przez lekarza wystarczy, że będzie on posiadał trzyletnie doświadczenia zawodowe.

Obniżenie wymagań dla lekarzy koordynatorów ratownictwa medycznego w zakresie doświadczenia zawodowego powinno przyczynić się do całodobowego zabezpieczenia funkcjonowania tych stanowisk, przy jednoczesnym zachowaniu jakości wykonywanych zadań.

Zmiany dotyczące wymagań i kompetencji dyspozytorów medycznych oraz koordynatorów ratownictwa medycznego pozwolą wojewodom przygotować tzw. plany działania systemu ratownictwa na ich terenie. Zgodnie z obowiązującymi przepisami ważność planów wygasa z końcem tego roku. Nowelizacja zakłada przedłużenie ich obowiązywania o kolejne pół roku. Od lipca 2011 r. zaczną obowiązywać więc nowe plany. Ustawa wprowadza również zmianę w art. 21 powodującą rezygnację z trzyletniego okre- su obowiązywania planów. Zgodnie z nowelizacją plany będą działać bezterminowo. Będą jednak systematycznie aktualizowane w każdym czasie, kiedy nastąpi uzasadniona potrzeba związana z zapewnieniem bezpieczeństwa zdrowotnego mieszkańców.

Zgodnie z art. 21 ustawy o PRM w planie przygotowywanym przez wojewodów muszą znajdować się m.in.:

● potencjalne zagrożenia dla życia lub zdrowia mieszkańców regionu, w tym analiza ryzyka wystąpienia katastrof naturalnych i awarii technicznych,

● liczba i rozmieszczenie jednostek ratowniczych,

● sposób koordynowania działań jednostek systemu ratowniczego,

● kalkulacja kosztów działalności zespołów ratownictwa medycznego.

Plany przygotowane przez poszczególne województwa zatwierdza ostatecznie minister zdrowia. Jest on podstawą do zawierania przez dyrektorów oddziałów wojewódzkich NFZ umów na wykonywanie medycznych czynności ratunkowych.

Nowela przyjęta przez Sejm wprowadza również rozwiązania, które umożliwiają tym świadczeniodawcom, którzy mają jednostki ratownicze, zakontraktowanie usług z NFZ na przyszły rok. Byłoby to niemożliwe, gdyż zgodnie z obowiązującymi przepisami od 1 stycznia 2011 roku w karetkach ratowniczych mogliby jeździć tylko lekarze, którzy są specjalistami m.in. z zakresu chorób wewnętrznych, anestezjologii, chirurgii, pediatrii. Ponieważ ich brakuje (w niektórych regionach ponad 40 proc. lekarzy zatrudnionych w specjalistycznych zespołach ratownictwa medycznego - karetki typu S - nie spełnia tych wymagań), nowele przedłuża o dwa lata okres, w którym w karetach mogą, tak jak to jest obecnie, pracować lekarze wszystkich specjalności. Dopiero od 1 stycznia 2012 r. zostanie to zawężone do wyżej wymienionych specjalizacji. Natomiast od 2020 roku w skład osobowy w karetkach specjalistycznych będą mogli wchodzić tylko ci lekarze, którzy będą mieli już specjalizację z zakresu medycyny ratunkowej albo będą po drugim roku jej nauki.

Ponieważ NFZ musi podpisać nowe umowy ze świadczeniodawcami na przyszły rok do końca tego, nowela zakłada ich aneksowanie. Będą one obowiązywać do lipca 2011 roku. Do tego czasu fundusz musi ze stacjami pogotowia ratunkowego podpisać nowe kontrakty. Będą one ważne aż pięć lat. Takie rozwiązanie ma umożliwić świadczeniodawcom planowanie m.in. długoletnich inwestycji, w tym np. zakup nowych ambulansów.

Nowelizacja z 22 października ustawy o PRM przyjęta przez Sejm już trafiła do Senatu. Jeżeli tam nie będą zgłoszone żadne poprawki, to zostanie ona przekazana do podpisu prezydenta. Zmienione przepisy mają wejść w życie po upływie 7 dnia od dnia ogłoszenia w Dzienniku Ustaw.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami dyspozytorem medycznym może być osoba, która posiada: pełną zdolność do czynności prawnych; wykształcenie wymagane dla lekarza systemu, pielęgniarki systemu lub ratownika medycznego; przez okres co najmniej pięć lat była zatrudniona przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych w pogotowiu ratunkowym, szpitalnym oddziale ratunkowym, oddziale anestezjologii i intensywnej terapii lub w izbie przyjęć szpitala.

Wybrane definicje z zakresu ratownictwa medycznego:

● dysponent jednostki - zakład opieki zdrowotnej, w którego skład wchodzi jednostka systemu ratowniczego

● kwalifikowana pierwsza pomoc - czynności podejmowane wobec osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego przez ratownika

● lekarz systemu - lekarz posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny ratunkowej albo lekarz, który ukończył co najmniej drugi rok specjalizacji w dziedzinie medycyny ratunkowej

Dominika Sikora

dominika.sikora@infor.pl

Ustawa z 8 wrzenia 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz.U. nr 191, poz. 1410 z późn.zm)

Ustawa z 22 października 2010 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (przekazana do Senatu).