Doliczy się okres pracy za granicą, jeżeli składki były opłacone w Polsce

Okresy wykonywania pracy za granicą w szczególnych warunkach na podstawie umów o pracę zawartych bezpośrednio z pracodawcami zagranicznymi mogą być uznane za okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach w rozumieniu ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Warunkiem jest opłacenie składek w Polsce również na dobrowolne ubezpieczenia emerytalne i rentowe.

Krzysztof N. wykonywał prace na statkach morskich w żegludze międzynarodowej i w polskim ratownictwie okrętowym jako pracownik wpisany na listę członków załogi tych statków. Pracę wykonywał od 1975 r. do 1990 r. W okresach od 1999 r. do 2008 r. podlegał dobrowolnemu ubezpieczeniu społecznemu w związku z wykonywaniem pracy w żegludze międzynarodowej. Na każdy rejs ubezpieczony podpisywał odrębną umowę. Krzysztof N. posiada świadectwa pracy stwierdzające pracę wykonywaną w warunkach szczególnych.

Z tego tytułu 30 maja 2007 r. złożył wniosek o wcześniejszą emeryturę. Organ rentowy odmówił mu przyznania tego świadczenia w związku z niespełnieniem warunku posiadania wymaganego okresu zatrudnienia. ZUS, ustalając okresy pracy w szczególnych warunkach nie uwzględnił pracy wykonywanej za granicą u pracodawców zagranicznych (od 1975 do 1990 r.). Nie uwzględnił także okresów od 11 października 1999 r. do 28 lutego 2008 r., w których ubezpieczony pracował na statkach morskich w żegludze międzynarodowej na podstawie kontraktów zawieranych z zagranicznymi armatorami i opłacał składki na dobrowolne ubezpieczenie społeczne w Polsce. Tych ostatnich okresów nie uznano też za składkowe. Po rozpoznaniu odwołania ubezpieczonego sąd okręgowy przyznał Krzysztofowi N. prawo do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach.

Sąd ten zaliczył do pracy w szczególnych warunkach okresy od 1999 r. do 2008 r., w których ubezpieczony wykonywał pracę na statkach morskich w żegludze międzynarodowej na podstawie kontraktów zawieranych z zagranicznymi armatorami, za które dobrowolnie opłacał składki na ubezpieczenia społeczne w Polsce.

Sąd apelacyjny oddalił apelację organu rentowego. Zgodził się z argumentacją sądu okręgowego.

Skargę kasacyjną złożył organ rentowy.

Zdaniem Sądu Najwyższego skarga nie miała uzasadnionych podstaw. Sąd Najwyższy powołał się na ustawę z 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.j. Dz.U. z 2003 r. nr 58, poz. 514 z późn. zm. - nieobowiązująca w obecnym stanie prawnym). W myśl art. 48 ust. 1 tej ustawy - jeżeli umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej - udokumentowane okresy zatrudnienia obywateli polskich za granicą u pracodawców zagranicznych zaliczane są między innymi do okresów składkowych w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin, o ubezpieczeniu społecznym i rodzinnym oraz o świadczeniach pieniężnych z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, pod warunkiem opłacania składek na ubezpieczenie społeczne. W konsekwencji dobrowolne opłacanie składek na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego nie sprzeciwiało się uwzględnieniu udokumentowanego zatrudnienia u armatora zagranicznego przy ustalaniu uprawnień emerytalnych ubezpieczonego.

Okresy zatrudnienia obywateli polskich za granicą wliczane są do okresów ubezpieczenia społecznego w Polsce pod warunkiem opłacenia składki w polskim organie rentowym, chyba że ustawa lub ratyfikowana umowa międzynarodowa stanowi inaczej

opracował Maciej Kasperowicz