Nie każde pismo można zaskarżyć do sądu
ORZECZENIE - Odpowiedź gminy na wezwanie mieszkańca do wypełnienia obowiązku utrzymania czystości na chodniku nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na odpowiedź gminy w sprawie dotyczącej obowiązku utrzymania czystości na chodniku. WSA przypomniał, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta przede wszystkim obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne i postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie.
Skarga do sądu administracyjnego przysługuje także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz bezczynność organów.
W postanowieniu podkreślono również, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W ocenie WSA pismo z listopada 2009 r. stanowiące odpowiedź gminy na wezwanie skarżącego nie jest decyzją administracyjną podlegającą zaskarżeniu ani nie jest żadnym innym rozstrzygnięciem sprawy, które podlegałoby zaskarżeniu. Pismo to ma charakter wyłącznie informacyjny i nie rozstrzyga żadnej kwestii merytorycznej. W związku z tym, że wniesienie skargi w sprawie było niedopuszczalne, sąd musiał ją odrzucić.
W lipcu 2010 r. jeden z mieszkańców gminy zaskarżył do sądu odpowiedź organu na wezwanie do wypełnienia obowiązku utrzymania czystości na chodniku. Zdaniem skarżącego stanowisko organu stanowi w istocie niezgodną z prawem interpretację art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.
W odpowiedzi na skargę gmina wniosła o jej odrzucenie. Sąd zgodził się z jej stanowiskiem i odrzucił skargę niezadowolonego z odpowiedzi obywatela. Postanowienie jest nieprawomocne.
Aleksandra Tarka
aleksandra.tarka@infor.pl
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu