Strona nie musi uzasadniać wniosku o umorzenie postępowania administracyjnego

Fakultatywna podstawa umorzenia postępowania określona w art. 105 k.p.a. wynika z obowiązującej w kodeksie postępowania administracyjnego zasady dyspozycyjności. Strona ma bowiem prawo rozporządzać przysługującym jej prawem. Może ona dlatego żądać umorzenia, gdy z jakichkolwiek przyczyn nie jest już zainteresowana kontynuacją postępowania i uzyskaniem merytorycznego rozstrzygnięcia. Taką sytuację określa się w nauce prawa jako bezprzedmiotowość postępowania o charakterze subiektywnym lub względnym. Z treści art. 105 par. 2 k.p.a. wynika, że organ nie jest jednak związany tym wnioskiem. Może on załatwić podanie strony pozytywnie przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania, jak również negatywnie i wtedy powinien wydać postanowienie o odmowie umorzenia postępowania. Od tego postanowienia nie przysługuje zażalenie i może być ono zaskarżone przez stronę w odwołaniu od decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty, tj. decyzji merytorycznej (wyrok WSA w Warszawie z 17 grudnia 2008 r., VIII SA/Wa 354/08, Lex nr 527226).