Nieprawidłowości muszą być wskazane w decyzji, a nie w uzasadnieniu

Strona postępowania nie może się domyślać, które ze stwierdzonych podczas kontroli naruszeń zostały w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 31 ust. 1 pkt 1 ustawy o wyrobach budowlanych uznane przez organ jako podlegające usunięciu. Niewskazanie w osnowie decyzji, jakie konkretne nieprawidłowości podlegają usunięciu, nie załatwia sprawy administracyjnej.

Pracownicy nadzoru budowlanego przeprowadzili w firmie kontrolę wprowadzania wyrobów budowlanych do obrotu. Dotyczyła ona sprawdzenia dokumentów potwierdzających dokonanie pozytywnej oceny zgodności (deklaracji zgodności) oraz oznakowania i informacji dołączonych do wprowadzanego do obrotu wyrobu. Na skutek ustaleń kontrolnych wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego wydał decyzję, którą nakazał spółce wstrzymanie wprowadzenia do obrotu płyt styropianowych i nałożył na nią obowiązek usunięcia w terminie do lutego 2008 r. nieprawidłowości polegających na deklarowaniu niezgodnego ze specyfikacją techniczną zakresu stosowania danego wyrobu. Decyzję tę utrzymał w mocy główny inspektor nadzoru budowlanego. Spółka wniosła skargę, którą wojewódzki sąd administracyjny uznał za bezzasadną. Oddalając skargę spółki, WSA podzielił stanowisko organu przyjęte w zaskarżonej decyzji i stwierdził, że z normy zharmonizowanej EN 13163 wprowadzonej do zbioru Polskich Norm jako PN-EN 13163:2004, a zwłaszcza z pkt 1 "Zakres normy", wynika wyłącznie możliwość określenia zastosowania płyt styropianowych w sposób ogólny. Deklarowanie zastosowania produktu "zewnętrzna izolacja cieplna wykonywana metodą lekkomokrą BSO" wykraczało poza zakres normy zharmonizowanej i było nieuprawnione ze strony producenta. Sąd I instancji podzielił stanowisko organu, że przedstawienie rekomendacji technicznej, bez odniesienia się do normy niesprzecznej, nie pozwala na podanie szczegółowego zastosowania przedmiotowych płyt styropianowych, jak to uczynił producent. Spółka wniosła skargę kasacyjną do NSA.

NSA uwzględnił skargę kasacyjną i uchylił zaskarżony wyrok. W uzasadnieniu wskazał, że przedmiotem kontrolowanej przez WSA sprawy administracyjnej, prowadzonej na podstawie art. 31 ust. 1 u.w.b., jest nałożenie na skarżącą spółkę określonego w pkt 1 obowiązku, przy czym konstrukcja powołanego przepisu wykazuje cechy działania związanego. Wykazanie w toku kontroli nieprawidłowości co do wymagań wyrobu budowlanego musi bowiem skutkować wydaniem decyzji wstrzymującej wprowadzanie wyrobu do obrotu i eliminującej stwierdzone wady. Nie oznacza to jednak, aby w decyzji rozstrzygającej sprawę indywidualną dopuszczalne było załatwienie sprawy na podstawie powołanego przepisu, poprzez nieskonkretyzowanie lub niepełne skonkretyzowanie nakazu. W ocenie NSA w rozstrzygnięciu organu takie skonkretyzowanie nieprawidłowości odnoszących się do kontrolowanego wyrobu budowlanego nie nastąpiło. NSA stwierdził, że nie jest dopuszczalne, aby rozstrzyganie o prawie lub obowiązku konkretnego podmiotu posiadającego interes prawny w danym postępowaniu dokonywało się w uzasadnieniu decyzji, ponieważ nie temu celowi ono służy. Uzasadnienie nie załatwia sprawy administracyjnej, a jedynie służy wyjaśnieniu przesłanek prawnych i faktycznych, jakimi kierował się organ, podejmując rozstrzygnięcie.

Szczepan Borowski

asystent sędziego NSA