Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo
Prawo administracyjne

Rozwój technologiczny spowodował w firmach pojawienie się nowych zawodów i specjalności

28 czerwca 2018
Ten tekst przeczytasz w 5 minut

Przepisy rozporządzenia w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania mają zastosowanie do pracodawców i pracowników, organizacji zawodowych, a także publicznych służb zatrudnienia i innych instytucji rynku pracy. Klasyfikacja ta jest urzędowym dokumentem zawierającym uporządkowane i ujednolicone nazewnictwo zawodów i specjalności występujących na rynku pracy.

Rozporządzenie stanowi wykonanie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 36 ust. 8 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy dla ministra właściwego do spraw pracy do określenia klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania.

Klasyfikacja zawodów i specjalności wykorzystywana jest w statystyce zatrudnienia, pośrednictwie pracy oraz poradnictwie zawodowym. Umożliwia prowadzenie analiz rynku pracy, a także ich łączenie z systemem edukacyjnym, dając podstawę do długofalowego planowania kształcenia. Jest przydatna w systemach ewidencji kadrowej, ewidencji ludności, ewidencji ubezpieczeń społecznych. Ponadto jest także wykorzystywana w pracach spisowych Głównego Urzędu Statystycznego. Na podstawie klasyfikacji można dokonywać analiz rynku pracy i prognozować przyszłe zmiany w tym zakresie.

Klasyfikacja jest pięciopoziomowym, hierarchicznie usystematyzowanym zbiorem zawodów i specjalności występujących na rynku pracy. Jej struktura oparta jest na systemie pojęć, z których najważniejsze to:

zawód,

specjalność,

umiejętności oraz

kwalifikacje zawodowe.

Klasyfikacja ustala symbole i nazwy oraz grupuje poszczególne specjalności w grupy elementarne, a te z kolei, w bardziej zasegregowane grupy średnie, duże i wielkie.

Szczegółowe podziały na grupy duże, średnie i elementarne dokonywane są na podstawie coraz to większej specjalizacji kwalifikacji związanej z rodzajem wymaganej wiedzy, stosowanych narzędzi i maszyn czy materiałów oraz produkowanych dóbr i usług.

Wszystkie pozycje klasyfikacyjne opatrzone są symbolem cyfrowym (kodem).

Opracowanie nowej polskiej klasyfikacji zawodów i specjalności wynikało z następujących potrzeb:

pojawienia się nowych zawodów i specjalności odzwierciedlających zmiany, jakie zaszły na rynku pracy wraz z wprowadzeniem nowych technologii charakterystycznych dla gospodarki opartej na wiedzy,

wyłączenia tych zawodów i specjalności, które już nie funkcjonują na rynku pracy,

uwzględnienia zawodów z aktualnej klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego, wprowadzonych do tej klasyfikacji po 2007 r.,

ujęcia aktualnych zawodów regulowanych prawnie,

rozwoju procesów migracyjnych w Europie, determinujących potrzebę ujednolicenia nazewnictwa i grupowania zawodów/specjalności - dla ułatwienia międzynarodowego pośrednictwa pracy.

W nowej klasyfikacji:

wprowadzono 535 nowych zawodów i specjalności niemających odpowiedników w dotychczas obowiązującej klasyfikacji,

wyodrębniono 135 zawodów i specjalności z zawodów uwzględnionych w dotychczas obowiązującej klasyfikacji,

zmieniono nazwy w przypadku 101 zawodów i specjalności, w stosunku do nazw dotychczas obowiązujących,

skreślono (przeniesiono do kategorii "Pozostali...") 38 zawodów i specjalności.

Rozporządzenie wchodzi w życie 1 lipca 2010 r.

Opracował Maciej Kasperowicz

Rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 27 kwietnia 2010 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (Dz.U. nr 82, poz. 537).

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.