Powierzchnia sprzedaży będzie uznana za wskaźnik zabudowy

W obiekcie handlowym powierzchnia sprzedaży w zasadniczy sposób określa gabaryty obiektu i może być uznana za ustawowy wskaźnik dla wyznaczenia parametrów dopuszczalnej zabudowy

Rada Miasta R. zawiadomiła mieszkańców o przystąpieniu do sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego i prawie składania wniosków. Ł.B. zwróciła się o przeznaczenie kilku należących do niej działek pod budowę stacji paliw płynnych, pawilonu handlowo-usługowego o pow. 1950 mkw. i powierzchni sprzedażowej do 2000 mkw.

Po przeprowadzeniu procedury uzgodnieniowej zawiadomiono o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu oraz o prawie składania uwag i dyskusji publicznej. Następnie rada przyjęła miejscowy plan. Uwagi Ł.B. zostały uwzględnione częściowo, w zakresie zgodnym ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego poprzez dopuszczenie usług oraz handlu o pow. do 400 mkw. powierzchni sprzedaży i parkingów, w ramach 50 proc. terenu od strony jednej z ulic.

Ł.B. wniosła skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Podniosła ona, że niektóre przepisy uchwały naruszają jej interes prawny poprzez ograniczenie wykonywania przez nią prawa własności należących do niej nieruchomości. Zawnioskowała o stwierdzenie nieważności wskazanych w skardze przepisów uchwały w zakresie, w jakim przewidują ograniczenie powierzchni sprzedaży do 400 mkw.

Właściciel terenu nie ma roszczenia do rady gminy o uwzględnienie jego preferencji co do przeznaczenia terenu w planie i nie może kwestionować, że plan jakiegoś sposobu wykorzystania danego terenu nie przewiduje, kwestionowane mogą być tylko wprost wprowadzone w planie regulacje.

Skarżąca zarzuciła, że rada bez umocowania w ustawie, wprowadziła w planie miejscowym ograniczenie, które nie ma zawiązku z określaniem sposobu zagospodarowania terenu. W planie miejscowym właściwy do jego uchwalenia podmiot, w dacie podejmowania kontrolowanej uchwały, był zobowiązany do określenia przeznaczenia terenów, zasad kształtowania ładu przestrzennego, parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy, w tym linii zabudowy, gabarytów obiektów i wskaźników intensywności zabudowy. Sposób określania w planie wskazanych rozstrzygnięć określa rozporządzenia ministra infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jakkolwiek ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przewiduje określenie w planie gabarytów obiektów, to ani w przepisach ustawy, ani w powołanym rozporządzeniu wykonawczym nie zostały narzucone rozwiązania, za pomocą których dopuszczalne jest określenie gabarytów obiektów. W związku z tym można przyjąć, że z jednej strony ustawa obliguje do określenia w planie reguł ładu przestrzennego poprzez wyznaczenie w szczególności gabarytów obiektów oraz ograniczeń w zabudowie, zaś z drugiej strony nie podaje w jednoznaczny sposób, jak owe gabaryty winny być wyznaczone, za pomocą jakich wielkości. Wskaźnik powierzchni sprzedaży jest wskaźnikiem zdefiniowanym w ustawie i nie jest wyznaczany dowolnie. Jest to także niewątpliwie wielkość wpływająca na sposób zagospodarowania terenu, stopień obciążeń, generująca określone skutki dla wykorzystania terenu. Z tego powodu nie można przyjąć, że parametr powierzchni sprzedaży, w odniesieniu do obiektów handlowych, nie jest ustawowym wskaźnikiem kształtowania zabudowy. W obiekcie handlowym powierzchnia sprzedaży w zasadniczy sposób określa gabaryty obiektu i może być uznana za ustawowy wskaźnik dla wyznaczenia parametrów dopuszczalnej zabudowy.

Oprac. Katarzyna Sawicka