Za zgodność z oryginałem może poświadczać notariusz

Zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Wymogu tego nie spełnia złożenie dokumentu, którego zgodność z oryginałem została potwierdzona przez prezesa zarządu skarżącej spółki.

Spółka wniosła do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę na decyzję dyrektora oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dotyczącą płatności obszarowych. Przewodniczący wydziału WSA wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału dokumentu określającego umocowanie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania strony skarżącej przed sądem administracyjnym, ewentualnie odpisów tych dokumentów poświadczonych za zgodność z oryginałem zgodnie z wymogami zawartymi w treści art. 48 par. 3 p.p.s.a. Spółka, zachowując ustawowy termin, przedłożyła kserokopię odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Kopia odpisu z KRS została poświadczona za zgodność z oryginałem przez prezesa zarządu spółki. Wobec tego WSA odrzucił skargę. W uzasadnieniu orzeczenia stwierdził, że art. 48 par. 3 p.p.s.a. dopuszcza jedynie dwie możliwe postacie dokumentów składanych do sądu: oryginały lub odpisy uwierzytelnione przez notariusza lub pełnomocnika - profesjonalistę. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie pomimo wskazania stronie skarżącej, w jaki sposób może zostać uwierzytelniona kopia odpisu z KRS, skarżąca spółka nie wykonała zarządzenia i nie przedstawiła takiego odpisu, ale jedynie kserokopię z KRS potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez osobę, która nie jest osobą wymienioną w art. 48 par. 3 p.p.s.a. Zatem wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi stosownie do art. 58 par. 1 pkt 3 p.p.s.a. WSA skargę odrzucił.

Spółka wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia. NSA uznał skargę kasacyjną za niezasadną. W ocenie NSA nie ulega wątpliwości, że niewykazanie dokumentem, że osoba, która podpisała skargę, jest umocowana do reprezentowania strony, jest brakiem formalnym, który może zostać uzupełniony w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. Wskazał jednocześnie, że przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie regulują wprost kwestii, jakim dokumentem to umocowanie może być wykazane. NSA uznał za prawidłową praktykę, zgodnie z którą w przypadku spółek prawa handlowego odpowiednim dokumentem jest dokument zawierający informacje z Krajowego Rejestru Sądowego. Dalej podał, że w art. 48 par. 3 p.p.s.a. ustawodawca dopuścił dwie możliwe postacie dokumentów składanych do sądu, tj. oryginały lub odpisy uwierzytelnione przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Zdaniem NSA sąd I instancji prawidłowo przyjął, że określonego w tym przepisie wymogu nie spełnia złożenie dokumentu, którego zgodność z oryginałem została potwierdzona przez prezesa zarządu skarżącej spółki. NSA podkreślił również, że w świetle unormowań zawartych w art. 46 par. 1 i 3 w związku z art. 28 par. 1 i art. 29 p.p.s.a. to na osobie dokonującej czynności w postępowaniu w imieniu osoby prawnej spoczywa obowiązek wykazania swego umocowania.

Szczepan Borowski

asystent sędziego NSA