Gdy wycena budzi wątpliwości, trzeba ją wiarygodnie wyjaśnić

Przesłanką wymierzenia opłaty adiacenckiej jest ustalenie wzrostu wartości nieruchomości na skutek jej podziału. Jeśli ustalenie to wzbudza wątpliwości strony, organ powinien poddać je dogłębnej analizie, poprzez umożliwienie złożenia wyjaśnienia przez rzeczoznawcę.

Wójt gminy obciążył A.K. opłatą adiacencką w kwocie 6195 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanej podziałem działki, położonej w miejscowości S., gmina P. Organ wskazał, że zgodnie z uchwałą rady gminy w sprawie stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu podziału nieruchomości wójt jest uprawniony do ustalenia opłaty adiacenckiej w wysokości 30 proc. wzrostu wartości nieruchomości. Powołując się na treść sporządzonego przez rzeczoznawcę operatu szacunkowego, organ ustalił, że wartość nieruchomości po podziale wzrosła o 20 650 zł. A.K. wniosła odwołanie. Samorządowe kolegium odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Ustalając wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, organ oparł się na ustaleniach dokonanych przez rzeczoznawcę majątkowego w operacie szacunkowym. Uznał, że wartość nieruchomości wzrosła w związku z dokonanym podziałem, co uzasadnia wymierzenie opłaty adiacenckiej. Kobieta złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Twierdziła, że jedna z powstałych w wyniku podziału działek wyodrębniona została na cele drogowe. W takiej sytuacji jej wartość rynkowa jest niższa od wartości ustalonej przez rzeczoznawcę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa procesowego w sposób, który może mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 146 ust. 1a ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 102, poz. 651 z późn.zm.), ustalenie opłaty adiacenckiej następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, określającej wartość nieruchomości. Sąd uznał, że działaniu organu odwoławczego można postawić zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7, 77 i 107 par. 3 kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) Zgodnie z art. 7 k.p.a. organ administracji publicznej ma obowiązek wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą. Natomiast z treści art. 77 par. 1 k.p.a. wynika, że organ jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy oraz z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego i rozwianiu wątpliwości. Zdaniem sędziów wymagało to udziału rzeczoznawcy w postępowaniu. Ponadto decyzja powinna być należycie uzasadniona. Chodzi tu o podanie m.in. dowodów, na podstawie których organ orzekający przyjął określone fakty za udowodnione oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej.

Niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mających znaczenie w sprawie oraz nieuzasadnienie decyzji w sposób właściwy narusza zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Sędziowie wskazali, że w rozpoznawanej sprawie nie wypowiedział się rzeczoznawca oraz że organ II instancji nie odniósł się do zarzutu skarżącej i nie umożliwił złożenia wyjaśnienia przez rzeczoznawcę. Ustalenie wzrostu wartości nieruchomości wskutek podziału stanowi przesłankę wymierzenia opłaty adiacenckiej. Jeśli to ustalenie budzi wątpliwości strony je kwestionującej, powinno być poddane dogłębnej analizie. Organ bowiem nie wyjaśnił, pomimo zarzutów odwołania w tej mierze, przyczyn, dla których ustalenie o wzroście wartości nieruchomości uznał za wiarygodne.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 30 grudnia 2012 r., II SA/Gd 783/11.

Ewelina Stępień

KOMENTARZ EKSPERTA

@RY1@i02/2012/089/i02.2012.089.08800080a.802.jpg@RY2@

Karolina Frańczak, prawnik, Kancelaria Radców Prawnych Stopczyk & Mikulski

W Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, iż niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mających znaczenie w sprawie oraz nieuzasadnienie decyzji w sposób właściwy narusza zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez sąd zaskarżonej decyzji. W ocenie WSA organ obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a także z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego. Co więcej, wydana decyzja powinna być należycie uzasadniona z podaniem m.in. dowodów, na podstawie których określone fakty organ przyjął za udowodnione, oraz przyczyn, na podstawie których innym dowodom odmówił wiarygodności. Do takiego rozstrzygnięcia WSA odnieść się należy z aprobatą, bowiem uzasadnienie decyzji jest, zarówno dla stron, jak i dla sądu, tak samo ważne jak samo rozstrzygnięcie. Jest bowiem ono swoistym odzwierciedleniem toku postępowania oraz poczynionych ustaleń, a co za tym idzie, pozwala na kontrolę prawidłowości działań podjętych przez organ w sprawie.