Pomoc tak, ale tylko przy dużej powodzi

Od 7 marca obowiązuje zmienione rozporządzenie ministra infrastruktury z 29 lipca 2009 r. w sprawie finansowego wsparcia na tworzenie lokali socjalnych, mieszkań chronionych i lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy niestanowiących lokali socjalnych (Dz.U. nr 120, poz. 1001 z późn. zm.; dalej: rozporządzenie). Podstawowym celem tej regulacji jest umożliwienie uzyskania wsparcia finansowego przez gminy dotknięte skutkami powodzi.

Wprowadzenie zmian w rozporządzeniu wiązało się z wejściem w życie 18 listopada 2011 r. ustawy z 16 września 2011 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi (Dz.U. nr 234, poz. 1385), która w swej treści wydaje się odzwierciedleniem rozwiązań dotyczących przedsięwzięć dotyczących lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy niestanowiących lokali socjalnych, obowiązujących w latach 2010 - 2011. Wprowadzone zmiany sprowadziły się do dodania w rozporządzeniu z 29 lipca 2009 r. odwołania do ustawy z 16 września 2011 r. w tych jego przepisach, w których funkcjonowało dotychczas odwołanie do ustawy z 24 czerwca 2010 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi z 2010 r. (Dz.U. nr 123, poz. 835 z późn. zm.). Obecnie zatem regulacje odnoszące się do likwidacji skutków powodzi obowiązują zarówno w odniesieniu do ustawy z 2010 r., jak również do ustawy systemowej uchwalonej w 2011 r., co w przypadku uruchomienia odpowiednich procedur umożliwi uzyskanie finansowego wsparcia przez gminy dotknięte skutkami powodzi.

Warto zwrócić uwagę na to, że po zmianach obowiązek wprowadzania dodatkowych kryteriów oceny dla wniosków składanych przez gminy dotknięte skutkami powodzi wynika zarówno z przepisów ustawy z 24 czerwca 2010 r., jak i ustawy z 16 września 2011 r. Należy więc ocenić pozytywnie działanie ustawodawcy, który nie umieścił w rozporządzeniu odrębnych przepisów i załączników o jednakowym brzmieniu. W treści merytorycznej przepisów rozporządzenia wprowadzono alternatywę, gdyż definiowane są w nich kryteria, które mogą być stosowane albo w odniesieniu do przepisów ustawy z 24 czerwca 2010 r., albo ustawy z 16 września 2011 r. Przyjęcie odmiennej interpretacji prowadziłoby do sytuacji, że odpowiednie przepisy rozporządzenia stosuje się wyłącznie w sytuacji, gdy utrata zasobów mieszkaniowych ma miejsce w wyniku powodzi z 2010 r., jak również w wyniku powodzi, która hipotetycznie wystąpi w przyszłości.

Aby jednak możliwe było składanie wniosków powodziowych, konieczne jest określenie przez Radę Ministrów w drodze rozporządzenia, zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z 16 września 2011 r., wykazu gmin lub miejscowości poszkodowanych w wyniku powodzi, na terenie których stosuje się szczególne rozwiązania określone w ustawie, rodzaju stosowanych rozwiązań oraz warunków lub okresu stosowania szczególnych rozwiązań lub terminu na dokonanie określonych czynności, nie dłuższego niż 12 miesięcy. Warto wskazać, że rozporządzenie Rady Ministrów może zostać wydane w przypadku wystąpienia powodzi o rozmiarach powodujących konieczność zastosowania szczególnych rozwiązań określonych w ustawie z 16 września 2011 r., gdy środki zastosowane przez właściwe organy administracji rządowej i organy jednostek samorządu terytorialnego okażą się niewystarczające. Rodzi się zatem pytanie, do kogo należy ocena, czy istniejące rozmiary powodzi będą powodowały konieczność zastosowania szczególnych rozwiązań, o których mowa powyżej? Do gmin czy może do organu decyzyjnego w kwestii udzielanej pomocy?

@RY1@i02/2012/076/i02.2012.076.08800020b.802.jpg@RY2@

dr Mirosław Pawełczyk radca prawny, partner zarządzający w Kancelarii Radców Prawnych Pawełczyk & Szura w Katowicach

dr Mirosław Pawełczyk

radca prawny, partner zarządzający w Kancelarii Radców Prawnych Pawełczyk & Szura w Katowicach